Παρασκευή, 30 Μαΐου 2008

ΝΑ ΣΑΣ ΓΝΩΡΙΣΩ ΕΝΑΝ ΦΙΛΟ ΜΟΥ

Σήμερα θέλω να αναφερθώ σε έναν άνθρωπο που γνώρισα μόλις πριν έναν χρόνο , τον Αντώνη . Ο Αντώνης λοιπόν είναι επαγγελματίας μελισσοκόμος με πολλά μελίσσια (800 έχει στο βιβλιάριο) και έμαθε την τέχνη του μελισσοκόμου στο βουνό ,όπως λέει ο ίδιος , απο ανθρώπους μελισσοκόμους που τον βοήθησαν στο ξεκίνημα του.

Θέλω να πω πως δεν διάβασε για την μέλισσα πριν την γνωρίσει ,όπως εγώ , γνώρισε την μέλισσα στο περιβάλλον της και στην συνέχεια έψαξε , ρώτησε και βέβαια διάβασε και διαβάζει για αυτήν, ωστε να καλύψει τα τυχόν κενά του .

Εγώ και μαζί με μένα πιστεύω και άλλοι , με την περιέργεια μου για αυτό το πολύτιμο έντομο πήγα σε σεμινάρια ,διάβασα ένα σκασμό βιβλία και περνώ πολλές ώρες στο διαδύκτιο προσπαθώντας να μάθω .

Έχω την εντύπωση πως έτσι μπερδεύομαι χειρότερα . Φέτος με την επαφή μου με τον Αντώνη άρχισα να βλέπω την μελισσοκομία με άλλο μάτι και να μαθαίνω απο αυτόν πράγματα που μου βγαίνουν σε καλό που λίγο πριν τα αγνοούσα ή τα σνόμπαρα.

Το φθινόπωρο για παράδειγμα ήρθε να μου φτιάξει 10 μελίσσια για να ξεχειμωνιάσουν , άρχισε να βγάζει πλαίσια απο μέσα και να αφήνει σε μια κυψέλη που εγώ θεωρούσα δεκάρα –εννιάρια , τέσσερα με πέντε πλαίσια. Εγώ έπεσα σε κατάθλιψη , πάει λέω θα τα χάσω αυτά τα μελίσσια . Ο Αντώνης άφησε τόσα πλαίσια μέσα στην κυψέλη ,όσα μπορούσαν να καλύψουν οι μέλισσες σφιχτά.

Τα μελίσσια αυτά ? Ήταν τα πρώτα που αναπτύχθηκαν και χώρισα σε παραφυάδες .

Την άνοιξη τώρα , όταν οι μανούλες άρχισαν την γέννα , δεν με άφησε να χρησιμοποιήσω παλιά κηρήθρα στην γονοφωλιά , μόνο κεριά καινούρια και άχτιστα . Όταν τον ρώτησα γιατί μου είπε , εσύ κοιμάσαι σε λερωμένα σεντόνια ? Οι μελισσούλες έχτιζαν και γεννούσαν ασταμάτητα.

Η αναφορά αυτή έγινε γιατί ο «τύπος» με έχει εντυπωσιάσει με τις γνώσεις του ( παρά του ότι είναι κατά οχτώ χρόνια νεότερος μου ) αλλά και με την προθυμία του να τις μοιραστεί με κάποιον σαν εμένα που λίγο γνωρίζει και που πολλές φορές γίνομαι και ενοχλητικός.

Έτσι του λέω και ένα ευχαριστώ , όπως ένα ευχαριστώ χρωστώ και σε κάποιους απο εμάς που κατά καιρούς ζαλίζω για πληροφορίες όπως ο Θεοδόσης ο Κατσαρός ,ο Σπύρος ο Σκαρέας , ο Περικλής ο μαστροχαλαστής ( πατεντιαρης) αλλά και όλους τους άλλους που μέσα απο τις αναρτήσεις τους κάτι μαθαίνω και μαθαίνουμε .

Να και ο Αντώνης εν δράση ।






1 σχόλιο:

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΛΛΙΑΣ είπε...

Χαιρετισμούς στον κο Πράπα από τον μελά από την Θήβα στα Βριλήσια!!! Είναι καλύτερα στον Πειραιά; ρώτησέ τον!