Eπιστροφή

Τον τελευταίο καιρό λόγο κυρίως της πρώτης μου εργασίας , απείχα από την κοινότητα των μελισσοκόμων στο διαδίκτυο . Πάντα εύρισκα λίγο χρόνο να δω τι γράφετε και όπου μπορούσα , άφηνα και το σχόλιο μου.

Η χρονιά κατά κοινή των περισσοτέρων ομολογία , δεν πάει καλά . Μέλι , πολλοί έχουμε να δούμε καιρό και υπάρχει και μια αγωνία για την τύχη των μελισσοσμηνών μας . (τα λέω και λίγο δραματικά αλλά η ψυχολογία είναι χάλια – των χαλίων )

Δευτέρα πρωί αρχίζουν να χτυπούν τα τηλέφωνα : Στον Παγώντα δίνει , Στο Αχλάδι πετούν σαν τρελές , Το ρείκι άνοιξε , Δίνει το ρείκι, Κουβαλούν γύρες , Ανοίγουν γόνους .-

Φίλοι και γνωστοί χαρούμενοι ειδοποιούσαμε ο ένας τον άλλο , ένα αλαλούμ. Τρίτη πρωί ο κυρ Κώστας στην Εύβοια, θα έσκαγα αν δεν ανέβαινα και ιδού τα χαρμόσυνα με εικόνα.

                         Το ένα μελισσοκομείο μου και οι γείτονές μου

                                Γόνος και φρέσκο μέλι δίπλα στο παλιό

Για να δούμε πως θα πάει στην συνέχεια, δεν ξέρω τι καλάθι να κρατήσω , αν και προτιμώ τα μικρά μεγέθη .

Ξανα εδω

Το πορτοκάλι στο Αργος τελείωσε χωρίς, από ότι είδα και άκουσα, να δώσει τα αναμενόμενα μέλια . Εγώ φέτος στο πορτοκάλι αποκόμισα την εμπειρία , δεκαεπτά ακόμα μελίσσια από τους χωρισμούς λόγο αφαισμών – σμηνουργία αλλά και περίπου είκοσι κιλά μέλι που έχουν την γεύση πορτοκαλιού .

Επόμενος προορισμός ο Ελικώνας .

Στον Ελικώνα λοιπόν και στον έλατο στηρίζω αυτή την στιγμή τις ελπίδες μου για μέλι , ανέβασα στο βουνό περίπου το 60% των μελισσοσμηνών μου κρατώντας εδώ κοντά μου κάποια δυνατά μελίσσια για το θυμάρι και κάποιες παραφυάδες .

Στο ομορφότατο βουνό των Μουσών λοιπόν ανέβηκα πάλι προχτές για επιθεώρηση και διαπίστωσα με χαρά πως τα κορίτσια δουλεύουν συνεχώς και με όρεξη μαζεύοντας και μέλι αλλά και γύρη. Αν δεν μας τα χαλάσει ο καιρός , κάτι θα γίνει . Εδώ χαίρομαι

Η φύση στο βουνό ήταν πανέμορφη , ο δροσερός πρωινός αέρας , η μυρωδιά της άνοιξης και το ζουζούνισμα των μελισσιών με τρέλανε (δύο τσιγάρα έκανα ξαπλωμένος ανάσκελα μέχρι να συνέλθω και να πιάσω δουλειά). Ο Ελικώνας στο σημείο αυτό έχει γεμίσει μελίσσια αρμονικά τοποθετημένα και όχι το ένα μελισσοκομείο πάνω στο άλλο όπως έχω δει αλλού .

   

  

Όσο αφορά το δικό μου μελισσοκομείο , βρήκα έναν τόπο σε έναν λόφο μικρό και τα ακούμπησα στο χορταράκι , επειδή όμως το χορταράκι μεγαλώνει γρήγορα και εμποδίζει τα κορίτσια να μπαινοβγαίνουν στις κυψέλες ( εμπειρία 2009) έβαλα στις εισόδους τους κομμάτια επίπεδου ξύλου 30 Χ 30.

            

Έβαλα σε μερικές κυψέλες και τα στοιχεία μου , για να έχουν ονοματεπώνυμο και τηλέφωνο

Στην αποστολή μου αυτή είχα για παρέα τον καλό μου φίλο , συναγωνιστή , μελισσο-συμμαθητή και μελισσο-γείτονα (γνωστό από προηγούμενη ανάρτηση) Ιωσήφ .

Αυτά παιδιά , κάτι  παλιόπαιδα με πιέζουν να βγω από το διαδίκτυο για να κανονίσουν έξοδο , οπότε . . . .

Μελισσοκομικοχαιρετισμούς σε όλους

Γενικά κι απ’ όλα

Κατ’ αρχήν τα χρόνια μου πολλά σε όλους του Γιώργηδες της παρέας μας που είναι πολλοί αλλά κι όλου του κόσμου.



Την Τετάρτη που μας πέρασε κατέβηκα ξανά στο Αργος για την εβδομαδιαία τακτική επιθεώρηση , βρήκα άλλα τέσσερα μελίσσια ορφανά και χωρίς πολύ σκέψη έφτιαξα πάλι παραφυάδες χωρίζοντάς τα στην μέση ή και στα τρία . Μάλλον κατέβασα δυνατά μελίσσια, απ’ ότι συμπεραίνω συζητώντας το , αλλά δεν με στεναχωρεί αυτό γιατί με τους χωρισμούς σε παραφυάδες ίσως φτάσω αισίως τα 27 μελίσσια φεύγοντας από το Άργος και παρηγορούμε στην σκέψη « δεν θα πάρω μέλι , θα πάρω μελίσσια» , ο Κυρ Κώστας να’ ναι καλά .

Στο Αργος είχα και καλή παρέα αυτή την φορά , τον κυρ Μήτσο , που έκανε γαμπρό μελισσοκόμο και τον τραβάει στις εξοχές για παρέα.

Αυτή την βδομάδα συνελήφθει κι ο πρώτος αφεσμός στο βάλτο που πάω τις παραφυάδες που φτιάχνω , ήταν από παραφυάδα που ξέχασα να ελέγξω και αφού δεν πρόσθεσα πλαίσιο , αυτό έχτισε για λίγο στο καπάκι και μετά την «έκανε».

Το καημένο ήταν μια σταλιά και το συνένωσα με ένα άλλο ορφανό ,με την μέθοδο του τσίπουρου , επιτυχώς .

Στο ένα μελισσοκομείο μου που δεν έχει πολύ κοντά νερό , έχω εγκαταστήσει μια «ποτίστρα» για τα κορίτσια . Μια μέρα που μου περίσσεψαν δύο-τρία κιλά σιρόπι για να μην το πάρω πίσω και το πετάξω το έβαλα στην ποτίστρα που δεν είχε νερό και συνέχισα να εργάζομαι στα μελίσσια που ήταν 20-25 μέτρα πιο μακριά.


Σε λίγο τα μελίσσια άρχισαν να βρίσκουν το σιρόπι και να το κουβαλούν με φασαρία ευτυχώς στον χώρο της ποτίστρας , στην αρχή πανικοβλήθηκα και φοβήθηκα τυχόν λεηλασία αλλά γρήγορα διαπίστωσα ότι στο μελισσοκομείο επικρατούσε χαλαρή ευτυχία .

Στην blogo καριέρα μου έχω γνωριστεί με πολλούς ερασιτέχνες μελισσοκόμους , ένας από αυτούς είναι κι ο Γιάννης ο Στρ. από την όμορφη Αλεξανδρούπολη που μου έστειλε φωτογραφίες από αυτοσχέδιες ταΐστρες που έφτιαξε κι εγώ παίρνω το θάρρος να τις δημοσιεύσω , προκειμένου να δείξω πως είναι απλές και οικονομικότερες .

Νεότερα από το Άργος – Εναέριες παγίδες αφεσμών

Την Παρασκευή που μας πέρασε κατέβηκα ξανά στο Άργος να δώ πως πάει η κατάσταση . Διαβάζοντας τα σχόλια της προηγούμενης ανάρτησης του Ν Παγώνη , του Δημήτρη από τους Μολάους και του Π. Καμπόσου , είχα και τις πληροφορίες από τον Κώστα Δ. που μαζί του κατέβηκα και είχε πάει την προηγούμενη μέρα και κατέβηκα «κουμπωμένος» και προετοιμασμένος να δώ τα πάντα .

Έχω κατεβάσει στο Άργος δέκα μελίσσια διαφορετικής δυναμικότητας και εφοδιασμένα με διαφορετικό τρόπο για να δώ όλες τις μορφές και όλες τις ιδιοτροπίες της νεκταροέκκρισης της πορτοκαλιάς χωρίς να βάλω σε περιπέτειες τα υπόλοιπα μελίσσια μου , που ετοιμάζω για τον έλατο .

Τα είδα όλα ,αν και οι πορτοκαλιές δεν έχουν πλήρως ανθήσει , είχα δύο αφεσμούς και μια απόπειρα αφεσμού που πρόλαβα γιατί βρήκα την βασιλοπούλα ενώ είχε βασιλοκύτταρα το μελίσσι . Οι αφεσμοί ήταν σε δύο μελίσσια που ενώ ήταν μονά δέκα πλαισίων (8-7 γόνοι) τους έβαλα μισοπάτωμα άχτιστο , ούτε να το πλησιάσουν !!!!

Τα διώροφα είχαν ανάπτυξη καλή για μία βδομάδα , είχαν αυξήσει τους γόνους και έβαζαν και μελάκι , φοβισμένος από τους προηγούμενους αφεσμούς , τους πήρα από μια παραφυάδα και σε καναδυό έβαλα και όροφο. Τα υπόλοιπα αφού πάλι πήρα από μια παραφυάδα , πρόσθεσα κτισμένα και άκτιστα πλαίσια ,αφήνοντας τα στην προ επταημέρου κατάσταση.

   

  

Την ημέρα που πρώτο κατέβηκα δεν πήρα μαζί μου παγίδες αφεσμών και τώρα τις πήρα και τις έστησα κιόλας ‘’φοβούμενος’’ πιο πολύ επανάληψη του σκηνικού παρά με την ελπίδα να πιάσω ξένα μελίσσια.

Φέτος σκέφτηκα και έφτιαξα μια βάση για τις κυψέλες παγίδες , πτυσσόμενη που φέρνει την κυψέλη παγίδα σε ύψος 1,5m από το έδαφος . Αφού τελείωσα την εγκατάσταση τις κοίταγα και γελούσα γιατί μοιάζουν με ιπτάμενες κυψέλες και φαντάζομαι τι θα σκεφτεί όποιος τις δει να αιωρούνται έτσι. Την δουλειά τους να κάνουν.

Νεότερα σε μια βδομάδα πάλι , το Αργος είναι ένας υπέροχος και ευλογημένος τόπος που αυτήν την εποχή δίνει ψωμάκι σε πολλές οικογένειες επαγγελματιών και ερασιτεχνών μελισσοκόμων , πολλά μελίσσια παιδιά , πάρα πολλά όπου κι αν κοιτάξεις αλλά έμεινα από μπαταρία στην φωτομηχανή για να σας τα έδειχνα .

Αποστολή στο Αργος

Σε προηγούμενη ανάρτησή μου είχα αναφέρει ότι ένας από τους φετινούς στόχους μου είναι να δοκιμάσω την μεταφορά μελισσιών στο Άργος για το πορτοκάλι και ταυτόχρονα να γνωρίσω από κοντά τις ιδιοτροπίες αυτής της νεκταροέκρισης ( έντονη σμηνουργία και έντονο κτίσιμο κηρήθρων ).

 

Το σημερινό πρωινό με βρήκε με μια παρέα φίλων στο ‘Αργος να ξεφορτώνουμε από λίγα μελίσσια ο καθένας (δοκιμαστικά). Η άνθηση της πορτοκαλιάς ξεκινά ανά κύματα και κατά τις εκτιμήσεις μας θα κρατήσει 15 με 20 ημέρες (λέμε τώρα ), αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν η πολύ υγρασία στην περιοχή και η χαμηλή θερμοκρασία 5 βαθμούς στις 07:30 πμ ,που στον Μαραθώνα είχε 11 βαθμούς (τηλεφωνική διαπίστωση ) .

Στο σημείο που ξεφορτώσαμε είχαμε αφήσει από τις αρχές του Μάρτη από ένα μελίσσι σαν δείκτες , το δικό μου εξαράκι ήταν εξαράκι με από δύο πλαίσια άκτιστα στις άκρες , μέχρι την Μ. Πέμπτη που πήγε να τα δει ένας από μας . Σήμερα , μετά από οχτώ ημέρες ήταν δεκάρι , κτισμένο παντού και με μέλια στα ακριανά πλαίσια που σημαίνει πως θα έχουμε τρεχάλες (άπειροι όντες από πορτοκαλοέκριση)

   

Ένα φίλος τώρα ,μετά από προσμονή κάμποσων ημερών , πήρε επιτέλους τα μελισσάκια του και από συλλέκτης μελισσοκομικών αντικειμένων (υπονοούμενο) έγινε μελισσοκόμος και άρχισε κι αυτός να τρέχει.

Στις φωτό ο Κώστας με τον υιό του Ευάγγελο , έναν τολμηρό νεαρό που παρά τα πρώτα τσιμπήματα δεν φαίνεται να μασάει και τον βλέπω να το χει το μικρόβιο .

        

         

Ο καθυστερημένος !!

Φίλοι μου , τις ημέρες της Αναστάσεως ήμουν μακριά από υπολογιστές και τεχνολογία hi-teck , από την μια ησύχασα από την άλλη σας έχασα .


Με την σειρά μου λοιπόν κι εγώ ,εύχομαι να τελειώσουν, μαζί με του Κυρίου, και τα δικά μας προσωπικά μαρτύρια και βάσανα και η Ανάστασή Του να σημάνει για μας, μια ανάταση του ηθικού και δύναμη να συνεχίσουμε τον αγώνα που ο κάθε ένας μας δίνει.

Και οπωσδήποτε γερά μελίσσια και καλά μέλια για όλους μας.

Άνοιξη , η χαρά του μελισσοκόμου

Λόγο φόρτου εργασίας και στις «δύο» δουλειές ,έκανα αποχή για λίγο. Προχτές όμως πήγα στα μελισσάκια μου και αυτή την φορά είχα και την φωτομηχανή μαζί οπότε , να και εικόνες από την άνοιξη στα μελίσσια από τον Μαραθώνα.


Η βασιλοπούλα κάνει βόλτες γεμίζοντας με γόνο τις φρεσκοκτισμένες κερήθρες

         

Δεν φαίνεται καλά ? . . . να την η κυρά

 

          

           

Τα κορίτσια κτίζουν παντού και με όρεξη , ακόμα και στις πλαστικές κερήθρες που πήρα πρώτη φορά για δοκιμή

Έβαλα και για όροφο δυο από τα κοντά πατώματα που έφτιαξα εξ ολοκλήρου μοναχός μου για να δω τι γίνετε και τα ξεκίνησαν κι αυτά (σκέφτομαι ακόμα πώς να τα χειριστώ αν αφού τα κτίσουν τα γεννήσουν κιόλας, να προσθέσω κι άλλο από πάνω ? όποιος τα δουλεύει ας βοηθήσει) .

Τα κορίτσια τώρα που δουλεύουν ασταμάτητα θέλουν την βοήθεια μας , θέλουν την στήριξη μας , και για όσους δεν κατάλαβαν ,θέλουν το γλυκό τους ,την τροφοδότησή μας. Εγώ χρησιμοποιώ διάφορα σκεύη και κατασκευές για τον λόγο αυτό και τα παρουσιάζω με τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα που εγώ τους βρίσκω .

Πολύ καλός , γερός , προσφέρει ¨πλάτη¨ στο μελίσσι αλλά όταν το εννιάρι πάει αργά να δεκαρίσι , τι τον κάνεις? Δεν θυμάμαι την τιμή του αλλά έχει νομίζω πάνω από δέκα ευρώ.

Πολύ καλός , γερός ,μεγαλώνει ή μικραίνει λίγο , αποθηκεύεται εύκολα, καθαρίζεται εύκολά αλλά θέλει την κυψέλη σε ευθεία (να μην γέρνει) προκειμένου να αδειάσει πλήρως. Η τιμή του είναι 2-3 ευρώ.

Πιατάκια για γλάστρες το ένα μέσα στο άλλο , αυτοσχέδιο ,αντοχής , με 1,5 ευρώ , για να σταθεί όμως θέλει 6-7 πλαίσια στην κυψέλη.

Κεσεδάκι από αλουμίνιο για μερίδα φαγητού, 10 ευρώ τα 100 τεμάχια , θέλει κι αυτό ευθυγράμμιση για να το γεμίσουμε όλο και ξυλαράκια ή κλαδάκια για να μην χάσουμε κορίτσια από πνιγμό, το πετάμε στην ανακύκλωση χωρίς οικονομική επιβάρυνση.


Τελειώνοντας να πω κι εγώ ένα μπράβο στους ανθρώπους του ¨Κηφήνα¨ που διοργάνωσαν το σεμινάριο για νέους μελισσοκόμους στην Νέα Μάκρη .

Δεν συμμετείχα, είναι καλοί μου φίλοι οι διοργανωτές αλλά τέτοιες ενέργειες σπάνια βλέπουμε ή δεν βλέπουμε καθόλου .


Kαι Χρονια Πολλά αδέρφια ! ! !