Κυψέλες ( σαν τις ) Warre

Οι πρώτες μου κυψέλες  τύπου Warre , τροποποιημένες λίγο ,  είναι έτοιμες

 και βαμμένες.

(όχι τα καπάκια ακόμα)

Σε αποχρώσεις του γαλάζιου αλλά και του Παναθηναϊκού (Ομαδάρα)  

Οι βάσεις φτιάχτηκαν από τάβλες που ανακυκλωθηκαν με πρότυπο αυτές που ήδη 

χρησιμοποιώ και όχι τις πρωτότυπες Warre.    

Δείτε και συγκρίνετε μια μονή  κυψέλη (σαν τις) Warre και μια κυψέλη

 έξι πλαισίων κανονικών διαστάσεων 

Δείτε τις διαφορές και στα πλαίσιά τους 

Σχεδόν τα 2/3 του κανονικού πλαισίου 

Κανονικά οι Warre δεν χρησιμοποιούν πλαίσια σαν τα Hoffman αλλά σκέτους κηρηθροφορείς ή πλαίσια χωρίς τον κάτω πήχη αλλά για εμένα είναι  αδιανόητο κάτι τέτοιο.

Το να μην έχουν τελάρο τα κανονικά warre πλαίσια είναι κι ένας τρόπος αποτροπής

 της μετακίνησης τους  από τον μελισσοκόμο , για μικρότερη ενόχληση της αποικίας .

Εγώ  δεν θα ήθελα οι κηρήθρες να κολλούν μεταξύ τους ή με τα τοιχώματα

 της κυψέλης , γι αυτό  τα φτιάχνω "σαν Warre". 

Οι φωτογραφίες των πλαισίων είναι παρμένες από το διαδίκτυο και φαίνεται πως είναι ιδιοκατασκευές .

Αυτή είναι γενικά και η φιλοσοφία των κυψελών Warre , η ανθρώπινη παρέμβαση

 να είναι η μικρότερη δυνατή και ο μελισσοκόμος να μπορεί να κατασκευάσει 

τα εξαρτήματα και τις κυψέλες του.

                  Στο προηγούμενο κείμενο αναφέρω τον όρο "σαν Warre" γιατί στην πραγματικότητα έχω αλλάξει αρκετά στοιχεία απο τις πρωτότυπες κυψέλες αυτού του τύπου .

Έχω την εντύπωση πως αυτός ο τύπος κυψέλης ( της πρωτότυπης Warre ) 

και ο τρόπος διαχείρισής της  πλησιάζει πολύ τον τύπο

 και τον τρόπο διαχείρισης του κοφινιού αλλά με κινητά πλαίσια .

 Μου φαντάζει ιδανικό για τον ερασιτέχνη μελισσοκόμο ( αν και πολλοί επαγγελματίες την χρησιμοποιούν ) ή για τον μελισσοκόμο που ασκεί στατική μελισσοκομία

 ( αν και μετακινούνται μια χαρά ). 

Ο τρόπος διαχείρισής της δε...... είναι το φανταστικό , ελέγχεις τις κυψέλες ανασηκώνοντας

 τον όροφο και κοιτώντας απο κάτω , σου αρκεί να δεις τον πληθυσμό και την

 έκταση των κηρηθρών ώστε να εκτίμησης την κατάσταση και 

 προσθέτεις  ορόφους στο κάτω μέρος μόνο.

 Δεν βάζεις χέρι στα πλαίσια αν δεν είναι απόλυτη ανάγκη.

ΥΓ. Επειδή ζούμε σε παράξενους καιρούς πρέπει να αναφέρω πως δεν προτρέπω κανέναν να κάνει ότι κάνω , γράφω με το κέφι και την όρεξη της ''ανακάλυψης'' και της γνωστοποίησης της όπως γράφαμε παλιά , τότε το 2008 με 2010  άντε και το 2012 , θυμάστε ? 

Μελογευσιγνωσία

 Τέλος εποχής , όσοι έκαναν διακοπές γυρίζουν σιγά σιγά πίσω , σχολεία και σχολές ανοίγουν , φοροσημειώματα  όλων των τύπων έρχονται συνεχώς , τα μελισσάκια είναι κάτω απο τα πεύκα ή στα "μαντριά" για συντήρηση , πολύ φασαρία γενικά και κάμποση απογοήτευση στα πρόσωπα και τις ψυχούλες όλων μας.

Υπάρχει λύση και είναι δίπλα μας , στα πρόσωπα που αγαπάμε , στα πρόσωπα των οικείων μας (να βάλω και την πεθερά ? μέσα κι αυτή , τωρα κερνάω ) . Ότι κι αν μας βασανίζει , όταν βλέπουμε χαμόγελο στα πρόσωπα που αγαπάμε  δεν πέρνουμε πάνω μας ??

Χτες λοιπόν μαζευτήκαμε λίγοι φίλοι και συγγενείς στο Κυριακάτικο τραπέζι που ήταν λιτό αλλά είχε απ όλα . Αφού φάγαμε και ήπιαμε κάμποσο οι νεότεροι ζήτησαν παγωτό και έφυγαν προς αναζήτησή του .

 Οι ωριμότεροι ζήτησαν κερήθρα με μέλι που όμως είχε τελειώσει  σε προηγούμενη σύναξη. Υπήρχε όμως στο ψυγείο γραβιέρα Κρητική και στο καλάθι του παππού αρκετά σύκα κομμένα πριν λίγες ώρες απο τον κυρ Μήτσο , σε αυτά προστέθηκαν και τέσσερις ποικιλίες μελιού φετινής σοδειάς κι έγινε το "δώσε και μένα Κώστα" .   

Δεν θα παραθέσω φωτογραφίες προσώπων , δεν είναι σωστό για τους παρισταμένους , σας βεβαιώ όμως πως το χαμόγελο των περισσοτέρων έφτανε στα αυτάκια μας λόγο οίνου , παρέας και γλυκίσματος .  

                                          Παμε λοιπόν , χαμογελώντας θα τους τρελάνουμε . 

Η Άνοιξη στα καλύτερα της

Είμαι ενθουσιασμένος και αισιόδοξος .   (Μια φωνή ενάντια στην καταχνιά )

Η χρονική περίοδο που διανύουμε ,πιστεύω πως είναι η καλύτερη του μελισσοκομικού έτους και πολύ καλύτερη από την περσινή ανάλογη περίοδο . Η φύση στην Ανατολική Αττική ( όπου δραστηριοποιούμε ) μας κάνει το χατίρι , μετα τις βροχούλες και τον ήπιο χειμώνα που είχαμε .

Διατηρώ μελίσσια (μελισσοκομώ ) σχεδόν τα τελευταία  δέκα έτη , κάθε άνοιξη ρε παιδιά έχω αυτό το όμορφο συναίσθημα πως η φύση αναγεννάτε και ο κύκλος ξαναρχίζει .

Όταν παρατηρείς τα μελισσάκια , τον αγώνα που κάνουν , το χτίσιμο των καινούριων  κερήθρων , το φαινόμενο της σμηνουργίας   ( που γίνετε για το καλό της αποικίας αλλά ίσως ζημιώνει τον μελισσοκόμο ), μυρίζεις την φύση , τα λουλουδάκια , ζεις  και επιστρέφεις στην φύση , γαληνεύεις και τα καθημερινά  προβλήματα  ξεχνιούνται για λίγο.

Τον περασμένο χρόνο δεν είχαμε έντονη σμηνουργία αλλά η μελισσοκομική χρονιά δεν μας «πήγε» καλά , φέτος η τάση για σμηνουργία είναι έντονη και η αισιοδοξία για μελισσοκομική καλή χρονιά έντονη επίσης.

Θεωρώ ( όλο θεωρίες είμαι) πως ελέγχω τις σμηνουργίες στο μελισσοκομείο μου , μερικά μελισσάκια όμως όσο κι αν εγώ προσπαθώ αυτά αδιαφορούν . Προνοητικά λοιπόν στήνω παγίδες για τα άτακτα μελισσάκια και αποδεικνύετε πως καλώς πράττω.

Είναι και πολλές οι φορές που καλούμαι  από φίλους και γνωστούς της περιοχής να μαζέψω αφεσμούς από διάφορα σημεία  των σπιτιών  ή των κήπων τους. Έχω φτάσει σε σημείο (και γελάω μόνος μου ) όσο πιο δύσκολη είναι  η σύλληψη του αφεσμού , τόσο πιο πολύ  να μου αρέσει .

Καλή συνέχεια φίλοι , οι οιωνοί είναι καλοί , βγείτε στα βουνά και στα μελίσσια σας ,  η πιο καλή ψυχοθεραπεία,  μακράν όλων των άλλων.

Σε φάση ¨πάση δυνάμει¨

Σε κάθε μελισσοκομείο αυτή την εποχή επικρατεί ¨η χαρά του μελισσοκόμου¨ .Τα μελισσάκια αναπτύσσονται με γοργούς ρυθμούς , τα κεριά μπαίνουν και κτίζονται σε χρόνους  Dt , τα πατώματα , τα χωρίσματα και οι παραφυάδες είναι λέξεις που χρησιμοποιούμε περισσότερο από όποιες άλλες αυτή την εποχή .

Φήμες λένε πως οι αιτήσεις διαζυγίου από την μεριά των συζύγων των μελισσοκόμων έχουν αυξηθεί  (κουταμάρες) .

Είναι ο καιρός που τα σχέδια του φθινοπώρου παίρνουν μορφή , είναι δε ο καιρός που η παρουσία μας στο μελισσοκομείο είναι επιτακτική , η φροντίδα μας, να μην λείψει στα μελισσάκια  η τροφή αυτήν την σημαντική για την αναπτύξει τους εποχή, είναι στο μέγιστο δυνατό  .

Όμως ρε παιδιά , όταν ανοίγεις μια κυψέλη που προοδεύει , χτίζει, γεννά  και δυναμώνει αποζημιώνεσαι. 

Ταυτόχρονα την εποχή αυτή τρέχουν για μένα κι άλλες υποχρεώσεις  (Μελισσόπολις ), και κάποιες σημαντικές  λειτουργίες  στο μελισσοκομείο όπως η βασιλοτροφία μετατίθενται για αργότερα . 

Ευτυχώς που υπάρχουν φίλοι , έμπειροι βασιλοτρόφοι και μπορώ να στηριχτώ σε αυτούς όταν χρειάζομαι βασιλοπούλες , μέχρι να βρω τον χρόνο και να φτιάξω τις δικές μου.

 Μια εικόνα την στιγμή που οι μελισσούλες περνούν από εξετάσεις την υποψήφια βασίλισσα τους   .

 Ταυτόχρονα , νέοι μελισσοκόμοι , λίγοι κάθε φορά, ενημερώνονται σχετικά με την μελισσοκομία  και ¨βοηθούν¨ στις εργασίες όπως ο Σταύρος.

( η φωτογραφία δημοσιεύεται για να την δει κοινός καλός μας φίλος )

Γερά φίλοι , τώρα είναι που πρέπει να δουλέψουμε , τώρα μας χρειάζονται πιο πολύ  τα κορίτσια μας και αν δουλέψουμε σωστά θα αποζημιωθούμε.

 Μετά θα καθόοοοομαστε  . (Άαα ρε κούνια που μας κούναγε )

Νεότερα.... σε δύο μέρη

Μέρος  Α)

Όπως έγραφα στην προηγούμενη ανάρτηση μου «ό καλός Θεός των Ελλήνων» συνεχίζει με καλοκαιρίες να βοηθά τους Έλληνες αγρότες και μάλιστα τους μελισσοκόμους.

Χαρακτηριστικό της καλοκαιρίας και των βροχοπτώσεων στην περιοχή μου είναι το ύψος των αγριόχορτων και των λουλουδιών , το οποίο πριν ένα μήνα ήταν σε λογικό μέγεθος και τις τελευταίες ημέρες έχει γιγαντωθεί στα σημεία που δεν είχα προβλέψει να στρώσω γαιόπανο .  

Έτσι λοιπόν με το χλοοκοπτικό στα χέρια ξαναβρήκα τις κυψέλες μου .  

Αυτή η καλοκαιρία  και η βροχόπτωση σε συνδυασμό με υγιή και καλοξεχειμωνιασμένα μελίσσια έφερε την κατακόρυφη ανάπτυξη των πληθυσμών . Τα σμήνη δεν ξόδεψαν ενέργεια για να ζεσταθούν , κράτησαν τους γόνους όλο των χειμώνα και σιγά σιγά εκρήγνυνται .

Ο πυρετός της άνοιξης είναι προ των πυλών , τα πατώματα και τα φρεσκοκερωμένα  πλαίσια πάνε κι έρχονται , το υγειές  παιχνίδι  της σμηνουργίας   έρχεται  και ο μελισσοκόμος  τρέχει χαρούμενος .

 Σαν ένα φίλο μου , που κάνοντας καλή προετοιμασία  το φθινόπωρο τώρα βάζει τρίτο πάτωμα .

Μέρος Β)   Μελισσόπολις

Ο ίδιος καλός θεός , αυτός των Ελλήνων, έδωσε την τόλμη και την δύναμη (που χρειάζεται τέτοιους καιρούς ) προκειμένου να δημιουργηθεί  ένα νέο μελισσοκομικό κατάστημα στην Ανατολική Αττική , στην Διασταύρωση της Ραφήνας.

Η Μελισσόπολις  θα παρέχει  εφόδια , προϊόντα και υπηρεσίες μελισσοκομίας σε μελισσοκόμους παλαιούς και νέους ,  και σε όσους θέλουν να γνωρίσουν την μέλισσα και τα προϊόντα της  .

Στόχος των δημιουργών της , Κώστα και Σπύρου , Σπύρου και Κώστα  είναι να δημιουργηθεί ένας χώρος πολυμορφικός και όχι ένα ακόμα μελισσοκομικό κατάστημα .

 Ένας χώρος που θα εφοδιάζει μεν τους μελισσοκόμους με  εργαλεία –τροφές-αναλώσιμα που φτιάχνονται από Ελληνικά κυρίως χέρια , με υψηλές προδιαγραφές , από εταιρίες που έχουν και εξαγωγική δραστηριότητα και που πρώτα έχουν δοκιμαστεί στα δικά μας μελίσσια , ένας χώρος που θα ανταλλάσσονται απόψεις , θα δίνονται όπου είναι εφικτό και συμβουλές , θα γίνονται παρουσιάσεις νέων προϊόντων,  θα υπάρχουν όλα τα Ελληνικά αλλα και πολλά ξενόγλωσσα βιβλία ,θα έρχεται ο καταναλωτής σε επαφή με το μέλι μικρών μελισσοκόμων  και πολλά  ακόμα που δεν θέλω ακόμα να πω.

Θα είναι , συνοψίζοντας την προηγούμενη ατελείωτη πρόταση , ένα κατάστημα από μελισσοκόμους για μελισσοκόμους .

Το κατάστημα λειτουργεί καθημερινά ακόμα και το Σαββατοκύριακο προκειμένου να είναι επισκέψιμο και από τον πιο πολυάσχολο  , μέσα στην εβδομάδα,  μελισσοκόμο . Την παρούσα στιγμή διαθέτουμε τα πάντα σε εργαλεία, τροφές και αναλώσιμα για την εποχή που διανύουμε (δεν έχουμε ακόμα είδη για τον τρύγο και βάζα ) και καλύπτουμε το 60% από τις υπηρεσίες που θέλουμε να προσφέρουμε .

Θα μας βρείτε αφού περάσετε την Διασταύρωση της Ραφήνας , προς Μαραθώνα στο αριστερό σας χέρι, στο ρεύμα   προς Αθήνα ,στα 40 μέτρα από την Διασταύρωση . Μπορείτε να κάνετε αναστροφή στο επόμενο φανάρι .

Καλή μελισσοκομική Άνοιξη , καλή επιτυχία και δύναμη  σε ότι κάνετε .

  

Τρύγος ανασύνταξης

Όπως θα έχετε μάθει, από αναρτήσεις άλλων  ‘’πληγέντων ‘’ φίλων, το έργο με τις δηλητηριάσεις μελισσιών ξαναπαίζεται στην Ανατολική Αττική .

Ευτυχώς φέτος ήμασταν υποψιασμένοι  και οι περισσότεροι φύγαμε έγκαιρα  μακριά με τις λιγότερες δυνατές απώλειες .

Τα μελισσάκια μου, μετά από έλατο – θυμάρι – καστανιά – παραγωγή βασιλικού πολτού (σε τέσσερις  γωνιές της νοτίου και κεντρικής Ελλάδας που υποφέρει )  , βρίσκονται στον κάμπο της Βοιωτίας και ανασυντάσσονται για να προωθηθούν (που τα βρίσκω και τα γράφω ??) στο  Β΄ βάρεμα του πεύκου.

 Με αφορμή την ανασύνταξη  , την Δευτέρα πήγα με τον φίλο μου τον Κυριάκο και πήραμε ότι πλαίσιο με μέλι ή χωρίς μέλι περίσσευε από τα μελισσάκια , με σκοπό να τα σφίξουμε γιά το πεύκο, όπως μας είπε ο Σπύρος ο Σκαρέας στα πρόσφατα σεμινάρια που έκανε ο Σύλλογος μας ο Κηφήνας στην Νέα Μάκρη . 

Τα πλαίσια αυτά ήταν αυτά που στους προηγούμενους τρύγους είχαμε αφήσει παραπάνω από ότι έπρεπε στα μελίσσια  με την κρυφή ελπίδα ( που πεθαίνει τελευταία αλλά πάντα σχεδόν την βρίσκουμε νεκρή) μήπως και χρειαστούν αν συνεχίζονταν η μελιτοέκκριση ή νεκταροέκκριση .

Ελάχιστο έλατο , λίγο όψιμο θυμάρι και καστανόμελο που δεν τρυγήθηκε πριν,  ήταν ο καρπός της ‘’σούμας’’ . Σήμερα το πρωί , δύο μέρες μετά τον τρύγο , πήγα με πολύ περιέργεια να δω τι έκανα αναμιγνύοντας ανθόμελο και  μελίτωμα , το γλυκό έλατο και θυμάρι με την πικρή καστανιά . 

Το αποτέλεσμα με εξέπληξε ευχάριστα , έχω ένα γλυκό μέλι που στο τέλος αφήνει στο στόμα μια πικρή (όχι άσκημη ) ιδιαίτερη γεύση .Το μέλι αυτό προορίζετε για φίλους και γνωστούς γιατί   : 1ον  δεν είναι πολύ και  2ον  τι όνομα να του δώσω , θα αρέσει σε όσους κληθούν να το πληρώσουν .

Για τους πιστούς πελάτες μου βέβαια,  έχω μέχρι τώρα εξαιρετικό ανθόμελο και φίνο θυμαρίσιο μέλι.

Καλές διακοπές ή τουλάχιστον καλή ξεκούραση φίλοι.     

Παθήματα και Ευχαριστήρια Νο 2

Μπορεί να γίνομαι γραφικός καμιά φορά , αλλά όταν αισθάνομαι ευγνωμοσύνη για κάποιον ή για κάτι (που αφορά τον μελισσοκομικό μας κόσμο) θέλω να το γνωστοποιώ .

Ταυτόχρονα βέβαια γνωστοποιώ και τα παθήματα – κουταμάρες που κάνω αλλά δεν ντρέπομαι καθόλου , ίσως μάλιστα δημοσιοποιώντας τα , να προλάβουν κάποιοι να μην τα επαναλάβουν.

Και πάμε …. Πέρσι αγόρασα ένα πλήρες σετ της easy queen από τον παπαΒαγγέλη τον Καρακάση και για πρώτη φορά άρχισα να παράγω βασιλικό πολτό μεθοδικά και καθημερινά . Στην αρχή είχε λίγο ζόρι μέχρι να συνηθίσει η βασίλισσα τον εγκλωβισμό της  και να αρχίσει να γεννά κανονικά , μετά από λίγο όμως συνήθισε αυτή , προσαρμόστηκα κι εγώ  και έβγαζα 30 -40 -45 γραμμάρια β. πολτού καθημερινά .

Είδα τις αδυναμίες μου , ζάλισα και τον φίλο μας τον Θεοδόση με ερωτήσεις  για να βελτιωθώ και … αποφάσισα να ξεκινήσω φέτος ξανά την παραγωγή β. πολτού με πιο πολλά μελίσσια ώστε να έχω και καλύτερες αποδώσεις .

Δεν ρώτησα τον ξενοδόχο !!

Διάλεξα ένα μελίσσι δυνατό , όχι επιθετικό , με πολύ πληθυσμό, με  νέα και δοκιμασμένη στην γέννα βασίλισσα , στο οποίο θα εγκλώβιζα την βασίλισσα και κάθε ημέρα θα της άλλαζα κλουβί για να παίρνω προνύμφες τεσσάρων ημερών (κάθε μέρα)που θα εμβολίαζα στα ορφανά μελίσσια κλπ κλπ.

Το έκανα ….. το μελίσσι έγινε θηρίο ανήμερο , δεν με άφηνα να πλησιάσω στο  μελισσοκομείο…  άλλαξε συμπεριφορά , αφού το πλησίαζα με πανοπλία και άλλαζα θέση στην βασίλισσα , βεβαιωνόμουν πως είχε γεννήσει σε όλη την συσκευή – την τέταρτη μέρα που θα έπαιρνα προνύμφες  έβρισκα στην συσκευή  ….. τα πάντα όλα , αυγά και προνύμφες όλων των ηλικιών . Οι μέλισσες άλλαζαν θέση στα αυγά ……  η παραγωγή 5 , 7 γραμμάρια και πολύ λέω.

 Τα νεύρα μου ? δεν λέω , το κεφάλι από το ξύσιμο ? δε λέω , το έχετε δει οι περισσότεροι κι από κοντά.

 Ξεχνώ να αναφέρω πως ο λεγάμενος είχα βάλει στο μελίσσι τις πέντε συσκευές μαζί με τα πλαστικά διάφανα προστατευτικά τους  ( το μέγα λάθος ).

Τηλέφωνα σε Θεοδόση και παπαΒαγγέλη και ώρες συζητήσεων όπου δεν ανέφερα τα πλαστικά διάφανα προστατευτικά γιατί το θεωρούσα δεδομένο πως έτσι πρέπει.

   

Αλλάζω μελίσσι , τα ίδια…. και το προηγούμενο έγινε αρνάκι , πήγα να σκάσω , μέχρι και χαρτοταινία έβαλα στα διάφανα προστατευτικά για να αποτρέψω την μεταφορά των αυγών . Η υπόθεση είχε φτάσει στο απροχώρητο ή θα υπέκυπτε το μελίσσι ή θα το πέταγα στο ποτάμι  .

 Ο βλάξ αντι να ακολουθήσω – φροντίσω την θέληση του μελισσιού και την φυσιολογία του όπως πρεσβεύω , πήγα να αναμετρηθώ μαζί του. Είχα και 15 μελίσσια να περιμένουν αυτό το ένα . Απελπίστηκα , κουράστηκα , βαρέθηκα .

Παίρνω για τελευταία φορά τον Θεοδόση να του πω πως τα παρατάω , δεν απαντά και παίρνω τον παπαΒαγγέλη να του πώ τα ίδια . Το σηκώνει ο ίδιος το τηλέφωνο , του λέω πως σκέπτομαι να τα παρατήσω.

 Με την ήρεμη και γαλήνια φωνή του με έβαλε να του εξιστορήσω το τι είχα κάνει μέχρι τότε βήμα βήμα, όταν φτάσαμε στο επίμαχο σημείο με τα πλαστικά διάφανα προστατευτικά μου εξήγησε χωρίς να με μαλώσει (όπως θα έκανα εγώ ) πως είχα κάνει τις συσκευές αφιλόξενες και ξένο σώμα για το μελίσσι , όταν του είπα και για την χαρτοταινία ….  δεν κρατήθηκε άλλο ο άνθρωπος φαντάζομαι πως από μέσα του θα γελούσε. Είδε την κλήση ο Θεοδόσης και με παίρνει να δει πως τα πάω ( τους είχα αγχώσει όλους), του λέω τι είπαμε με τον παπαΒαγγέλη και ….δεν λέω άλλα.

Πρώτο λάθος , δεν ακολούθησα το μελίσσι και δεν έλεγα όλη την ιστορία σωστά σε αυτούς που στράφηκα για βοήθεια

Δεύτερο λάθος , πήγα να τα βάλω με το μελίσσι , πήγα με τσαμπουκά , ή εγώ ή αυτό , και έχασα.

Μετά από αυτή την πολυήμερη περιπέτεια όλα, και όταν λέω όλα εννοώ όλα  ( από διαφήμιση είναι αυτό) πάνε μια χαρά, έχω και πειστήρια.

Ευχαριστώ πολύ τους φίλους μου Θεοδόση Κατσαρό και πατέρα Βαγγέλη Καρακάση για την υπομονή και την αμέριστη βοήθεια που μου προσέφεραν.

Ακολουθούν φωτογραφίες από διάφορες περιπέτειες μου .

Γυρεοπαγίδα κινητή βάση

Η μελισσοκομική ισχύς εν τη ενώσει .

Πριν από κανα μήνα περίπου ήρθε για καφέ και κουβέντα στο εργαστήριο μου στο Μαραθώνα ο Κώστας ο Λένης . Εκεί που πίναμε λοιπόν το καφεδάκι μας και μελισσοσυζητούσαμε , ρεεεε , μου λέει και πετάγετε τρέχοντας στο αυτοκίνητο ,φέρνοντας μου  ένα πλαστικό φύλλο πάχους δύο χιλιοστών με τρύπες.

Εξηγώντας μου , καταλαβαίνω πως το πλαστικό φύλλο είναι από γυρεοπαγίδα που χρησιμοποιείτε στην γειτονική Τουρκία και έφτασε στα χέρια του από τον έτερο πολυμήχανο και μαστροχαλαστή Σπύρο Σφύκα .

 Πρέπει να φτιάξουμε γυρεοπαγίδες βάσης, μου λέει ο Κώστας,  να μην τρέχουμε κάθε μέρα στα μελίσσια και με κάποιο τρόπο να προστατεύετε η γύρη από την υγρασία και τα ζωύφια. Και οι δύο μας είχαμε δει παρόμοιες βάσεις στο διαδίκτυο ,  χωρίς λεπτομέρειες όμως , για να καταλάβουμε τον τρόπο κατασκευής τους.

Ο ένας καφές έφερε τον άλλο , οι σκέψεις  και τα σκαριφήματα σωρός . Τελικά καταλήξαμε σε μια μορφή που φάνηκε και στους δυό μας λειτουργική και ασφαλής.

Σε δύο ημέρες η πρωτότυπη κατασκευή ήταν έτοιμη και τοποθετημένη σε περίοπτη θέση στο εργαστήριο (πάντα το κάνω αυτό όταν φτιάχνω κάτι για πρώτη φορά, για να το βλέπω κάνοντας κάτι άλλο και να σκέφτομαι τυχόν βελτιώσεις) . Από τον χώρο αυτό όμως περνούν και πολλοί άλλοι φίλοι μελισσοκόμοι για καφέ η μια καλημέρα , με αποτέλεσμα η πρωτότυπη αυτή κατασκευή να γίνετε θέμα κουβέντας και συνεχώς να βελτιώνετε , αφού όποιος περνούσε έβαζε και την δική του «πινελιά» στην κατασκευή όπως  ο Δημήτρης ο Νίνης  και ο Κώστας ο Δεσύλας  ή και  άλλοι φίλοι μελισσοκόμοι που είδαν την κατασκευή μέσω e-mail όπως ο καλός μας φίλος ο Άνθυμος .

Ο ένας πρόσθεσε σανίδα πτήσης , ο άλλος έβαλε το συρτάρι πιο μέσα ώστε να γίνει υδατοστεγές , ένας άλλος ήθελε έξοδο για τους κηφήνες  , άλλος  κόντυνε το συρτάρι και ου το καθ΄ εξής .   Ώσπου  ο φίλος μου ο μαραγκός του έδωσε την τελική μορφή , με εργονομία , χωρίς σπατάλη υλικών και την κοστολόγησε . 

 Η γυρεοπαγίδα βάσης συνδυάζει ανοιχτή βάση( όχι απαραίτητα )και γυρεοπαγίδα μαζί που μπορείς να επισκέπτεσαι για συλλογή γύρης ανά τρεις ή τέσσερις ημέρες ( το συρτάρι της είναι 5,5 lt, στο 1/3 της βάσης) , μπαίνει και βγαίνει εύκολα  όπως και η βάση της κυψέλης , μπορεί και να μεταφερθεί ακόμα με την κυψέλη χωρίς να αποσπαστεί ( 10 εκατοστά περισσότερο ύψος ) , δεν διαφοροποιεί την είσοδο που έχουν συνηθίσει οι μέλισσες προκαλώντας  αναστάτωση , κλπ .

Eνα μεγάλο  ευχαριστήσω και τον φίλο μου Γιάννη Στρατάκη ,μελισσοκόμος κι αυτός ,που σε πρόσφατο ταξίδι του στην Κωνσταντινούπολη , έψαξε – βρήκε και μου έφερε περισσότερα πλαστικά φύλλα γυρεοπαγίδας .

 Περισσότερες πληροφορίες για τυχόν βελτιώσεις έδωσε η τοποθέτηση της γυρεοπαγίδας στην φυσική της θέση , κάτω από μία κυψέλη γεμάτη μέλισσες που φέρνουν γύρη όπως είναι λογικό , και τα πήγε περίφημα (για μία ημέρα) .

Καμιά φορά τα γραπτά μου έχουν ένα «κουφό» ύφος  και ίσως  το παρακάνω , αυτό που θέλω να περάσω σε όποιον με διαβάσει σήμερα είναι πως η κατασκευή αυτή είναι αποτέλεσμα συνολικής εργασίας πολλών ανθρώπων που τους ενώνει η αγάπη τους για την μέλισσα  και χαίρομαι και καμαρώνω που συμμετείχα σε αυτό .

Προτάσεις και παρατηρήσεις είναι πάντα ευπρόσδεκτες .

Στεγασμένο μελισσοκομείο

Από χρόνια μου είχε μπει η ιδέα να φτιάξω ένα μελισσόσπιτο σαν κι αυτά που βλέπουμε στο  ‘’ you tube’’ ή στον Γάλλο φίλο μας ή οπουδήποτε στο διαδίκτυο . Η ιδέα ήταν να προφυλάξω τα μελίσσια μου από τις χαμηλές θερμοκρασίες του χειμώνα (στον Μαραθώνα ….. θα γελούν οι βορειοελλαδίτες  φίλοι) ,  να μην χρειάζονται να καταναλώνουν ενέργεια  προκειμένου να ζεσταθούν και  άλλα οφέλη που μπορεί να προκύψουν από ένα  τέτοιο στεγασμένο μελισσοκομείο .

Φέτος λοιπόν οι δηλητηριάσεις με άφησαν όχι μόνο με νεκρά μελίσσια αλλά και με πολλά τεσσαράκια – πενταράκια που χρειάζονται βοήθεια για να επιβιώσουν. Τότε   σκέφτηκα να φτιάξω το στεγασμένο μελισσοκομείο . Με τι υλικά όμως ? Μόνιμη ,ακριβή κατασκευή ? Πόσο μεγάλη ή πόσο μικρή ? Που να μείνουνε μαλλιά στο κεφάλι με τόοοση σκέψη.

Ένας φίλος κάνει εισαγωγές τμημάτων αυτοκινήτων και το εμπόρευμα του  έρχεται συσκευασμένο  σε κούτες  ίδιων πάντα διαστάσεων με πολύ όμορφα και εργονομικά κατασκευασμένα καπάκια διαστάσεων 175 εκ. επί 80 εκ

 Για σκεφτείτε τρία τέτοια καπάκια το ένα πάνω στο άλλο 240 εκ. ύψος με 175 εκ. πλάτος , αν το κάνουμε επί τρία  ? 240 ύψος με 540 πλάτος μαζί με τις κολόνες, ο τοίχος , τι ‘πα τώρα σκέφτηκα.  Έχω δει εν τω μεταξύ και τις κατασκευές με παλέτες από τον  «φτιάχνω μόνος μου».  Τα καπάκια ήταν ιδανικά για τα σχέδια μου, ο ξύλινος σκελετός έτοιμος στο μυαλό μου.

Συζητώντας το προέκυψε κι ένας μουσαμάς από νταλίκα (τρία κομμάτια 2,5 μ επι 12μ) από τον ξάδελφο τον Γιώργη τον νταλικέρη , τι άλλο να ζητούσα. Για τρείς – τέσσερις ημέρες επιστράτευσα και τον (πολύπαθο από εμένα) Κυριάκο με το επαναφορτιζόμενο κατσαβίδι του και να το αποτέλεσμα. 

   

                                                      Η εσωτερική «διαρρύθμιση»

 Το  1/3 της κατασκευής είναι το μελισσοκομείο , στην ανατολική πλευρά, το υπόλοιπο μελισσοκομική αποθήκη ή εργαστήριο .

 Για να σταθεί η κυψέλη στον «τοίχο» κατασκεύασα  ειδικές θυρίδες που βιδώνονται εξωτερικά , πιάνοντας τον νάιλον μουσαμά και το πλαίσιο που αποτελεί τον «τοίχο» και εσωτερικά εφαρμόζει στο μπροστινό τμήμα της κυψέλης αφήνοντας με να χειριστώ το πορτάκι της κυψέλης από την έξω μεριά .  Ενώ η πίσω μεριά στηρίζετε σε μια οριζόντια δοκό

 Άλλες θυρίδες μπήκαν ευθεία άλλες …… ανάλογα τα στοιχεία των πλαισίων του «τοίχου»

 Αυτές τις ημέρες  λοιπόν έγινε και η μετακόμιση περίπου 20 κυψελών από τις 27 που χωρά η κατασκευή και η πρώτη δοκιμή της κατασκευής , τα πήγαμε πολύ καλά . Το μελισσοκομείο έχει 27 θέσεις , 10 για κυψέλες έξι πλαισίων και 17 για κυψέλες 10 πλαισίων με ύψος τέτοιο που η πρώτη σειρά να μπορεί να δεχτεί και διώροφες κυψέλες , πράγμα που δεν νομίζω πως θα συμβεί και η επάνω σειρά να θέλει σκάλα βέβαια . Για τις κυψέλες έξι πλαισίων θα σας μιλήσω αργότερα αλλά όποιος έχει το DVD  του Β. Στεφανή θα με κατάλαβε .

 Όπου δεν τοποθέτησα κυψέλη,  έβαλα μια σανίδα  σαν κάλυμμα στην θυρίδα για να μην έχω από εκεί είσοδο μελισσών και μικρών πουλιών  στον εσωτερικό χώρο , όσες μέλισσες διαφεύγουν από τα πλαίσια κατά την επιθεώρηση  μέσα στον χώρο φεύγουν εύκολα εκτός αν αφαιρέσω για λίγο τις σανίδες αυτές.

Τώρα μένει να τοποθετήσω εντός και εκτός θερμόμετρα και υγρόμετρα για να δω και να συγκρίνω διαφορές και να βελτιώσω τον εξαερισμό του χώρου.

Ιδέες και σχόλια είναι πάντα καλοδεχούμενα.