ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

Σ΄ένα ισόγειο καταγώγιο , μέσα σε καπνούς και σε κυψέλες ,έγινε χτες το πρωί η συνάντηση των μελοblogers στον Μαραθώνα .
Mαζευτήκαμε γύρω στα οχτώ άτομα , (όσοι μπόρεσαν να έρθουν) πολύ από μας για πρώτη φορά , ενώ είχαμε και τηλεφωνική επαφή με την Μαγνησία .

Μιλήσαμε για πολλά πράγματα γύρω από την μέλισσα , από το απολέπισμα των κηρήθρων μέχρι την βασιλοτροφία και τον εγκλεισμό τεσσάρων βασιλισσών σε πλαίσιο με βασιλοδιάφραγμα .
Μιλάμε για ¨ υψηλού¨ επιπέδου συγκέντρωση μέχρι που ανάψαμε την φωτιά και άρχισαν να βγαίνουν οι μεζέδες , οπότε και μίλησε το DNA μας .

Χωρίς αστεία τώρα , βρέθηκα με ανθρώπους που παρακολουθώ και συνομιλώ πολύ συχνά και είχα την ευκαιρία να τους κοιτάξω στα μάτια και να τους σφίξω το χέρι .
Η προσωπική επαφή είναι κάτι απαραίτητο για μένα και ολοκληρώνει την εικόνα που έχω για κάποιον.
Χωρίς υπερβολές , ήμασταν όλοι (για τα δικά μου μέτρα) ένας κι ένας . (σας μπερδεύω ? )

Λόγο του βροχερού καιρού ,ανάψαμε φωτιά μπροστά στην πόρτα της αποθήκης ,κάτω από ένα αυτοσχέδιο υπόστεγο με αποτέλεσμα ο καπνός και η τσίκνα να μπαίνει στο χώρο που καθόμασταν , ευτυχώς όταν κάτσαμε η φωτιά είχε τελειώσει το έργο της.

Είχαμε στην παρέα μας και μια γλυκιά , θηλυκή παρουσία , ίσως την νεότερη κοπέλα που συμμετείχε ποτέ σε μελισσοκομική συνάντηση , την 3μηνη διδα Αρχοντάκη .

Εύχομαι την επόμενη φορά να είμαστε όλοι καλά , να είμαστε ακόμα περισσότεροι και σε μια ταβέρνα .

ΨΕΥΤΟΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ

Σήμερα το πρωί , μόλις είδα πως ο ήλιος έχει κέφια , επισκέφτηκα τα μελισσάκια που έχω στο Καλέτζι , στο Μαραθώνα . Η αλήθεια είναι πως είχα μια αγωνία και ήθελα μόλις μπορέσω να τα επισκεφτώ , όχι τόσο για να τα επιθεωρήσω όσο για να δω αν παίρνουν από το ζαχαροζήμαρο, που ΝΑΙ, είχα φτιάξει μόνος μου.


Είπα φέτος να μαγειρέψω εγώ για τα κορίτσια μου και δεν ντρέπομαι να το κρύψω . . . . έγινε το έλα να δεις. Ξεκίνησα αγοράζοντας την ζάχαρη σε τσουβάλια των 25 κιλών και τρίβοντάς την με τον μύλο ,ώστε να γίνει άχνη . Ως εδώ μια χαρά .
Επειδή δεν έχω μίξερ μεγάλο , πίστεψα ότι ίσως τα καταφέρω με τον αναδευτήρα για το χρώμα που όλοι έχουμε , το μίγμα από ζάχαρη και μέλι όμως είχε άλλη γνώμη και δεν γύριζε με τίποτα.
Το βγάζω λοιπόν έξω από το καζάνι που το είχα , το βάζω σε ένα καθαρό νοβοπάν και αρχίζω να το ανακατεύω σαν να κάνω λάσπη με αμμοχάλικο και ταυτόχρονα να το ζυμώνω όπως είχα δει την γιαγιά όταν έφτιαχνε ψωμάκι .
Μου έφυγε η ψυχή και μου πόνεσαν τα μπράτσα , αφήστε που τώρα είχα την αγωνία αν το είχα ανακατέψει σωστά , ώστε να μην το απορρίψουν τα κορίτσια.

Τώρα . . ή καλά κορίτσια έχω και δεν με στεναχωρούν ή τους άρεσε αυτό που τους ετοίμασα γιατί δεν άφησαν τίποτα τα χρυσά μου , παντός εγώ την επόμενη φορά θα πάω στον φίλο τον Βασίλη που έχει φούρνο στον Μαραθώνα για να φτιάξουμε το ζαχαροζύμαρο.

Λόγο της ψευτοεπιθεώρησης είχα και την φωτογραφική μαζί και ορίστε και φρέσκιες φωτό.

Η τετραώροφη κυψέλη είναι η αγαπημένη μου . . αποθήκη , κι ένα τεσσαράκι έτοιμο για τον χειμώνα και φαγανό

και γόνος με μέλι

Όσον αφορά την συνάντηση , πάμε καλά , τουλάχιστον πέντε από εμάς θα βρεθούμε το Σάββατο .Αν κάποιος το σκέφτετε , να σταματήσει και να έρθει .
Πάρτε με μόνο κανά τλφν ή στείλτε μνμ (που λεν κι νεολαίοι) για να ξέρω τι να ψωνίσω . Στις 10:00 ανάβω φωτιά .

ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ ΣΚΥΛΑΚΙΑ

Έχω ένα παππού ρε παιδία που έχει από χρόνια τρέλα με τα σκυλάκια και ειδικά τα λαγόσκυλα ράτσας Μπιγκλ .
Επειδή τα χρόνια του όμως πέρασαν και τα κουράγια λιγοστεύουν έχει κρατήσει ένα ζευγάρι σκυλάκια και πουλάει τις γέννες .

Αν ενδιαφέρετε κάποιος για τα σκυλάκια αυτά που είναι περίπου τεσσάρων μηνών ας μιλήσει με τον παππού στο τηλέφωνο 22940 76817.

«ΚΡΕΜΑΣΤΡΑ» ΠΛΑΙΣΙΩΝ ΕΝΑΝΤΙΩΝ ΚΗΡΟΣΚΟΡΟΥ

Πέρσι το φθινόπωρο , για να προστατέψω τις κηρήθρες μου από τον μπαμπέση κηρόσκορο (χωρίς την χρήση φαρμάκων) , τις κατέψυξα για μία – δύο ημέρες και μετά τις έβαλα σε πατώματα , τυλιγμένες ερμητικά με σελοφάν.
Την άνοιξη ο άμοιρος , όταν πήγα να πάρω πλαίσια , ανακάλυψα πως στο 20% των προστατευμένων πλαισίων μου έκανε τρελό πάρτι ο κηρόσκορος με παιδιά και εγγόνια . Κάποια μακακία θα έκανα .
Απογοητεύτηκα και τσαντίστηκα αλλά αποφάσισα πως εδώ έχουμε πια ανοίξει πόλεμο , εγώ κι αυτός .
Σε ένα Τουρκικό blog ( πραγματικά λυπάμαι που δεν θυμάμαι πιο ) (help my if you can Ilhami Uyar ) είδα φωτογραφίες μιας κατασκευής , μάλλον αποθήκευσης κηρηθρών, που μου άρεσε και την αντέγραψα για να την δοκιμάσω.
Νατην λοιπόν

Κανονικά χωράει και άλλη μια σειρά κηρηθρών πιο πάνω .
Αυτό που μου άρεσε και ασχολήθηκα ήταν ότι θα μπορώ να έχω μεταξύ των κηρηθρών όσο κενό επιθυμώ έτσι ώστε μεταξύ τους να κυκλοφορά αέρας και φως πράγματα ανεπιθύμητα στον κηρόσκορο .

Η απόσταση καθ ύψος είναι τόση – όση χρειάζεται ώστε να μπει και να βγει το πλαίσιο από την κατασκευή με ασφάλεια . Το μήκος είναι 2,5 μέτρα και είναι φτιαγμένο από στραντζαριστό γαλβανιζε 38 Χ 38 mm

Επειδή το πάω και περά – δώθε , έβαλα και ρόδες.

Κάθε σειρά χωρά περίπου 50 πλαίσια , αυτό που βλέπετε δηλαδή χωρά 15 πατώματα।

Η κατασκευή είναι πειραματική , τα πλαίσια είναι στην θέση αυτή σχεδόν δύο μήνες και πάμε καλά . Το πρόβλημα που βλέπω είναι αυτό του χώρου εναπόθεσης της γιατί πρέπει να προστατεύονται οι κηρήθρες και από την σκόνη και τα τυχόν άλλα έντομα , έχω σκεφτεί μια κατασκευή σαν υπόστεγο ανοιχτό τριγύρω για το φως αλλά ταυτόχρονα κλειστό με διάφανο πλαστικό.

Εδώ λοιπόν θέλω τις γνώμες σας , παρακαλώ μηνύστεμε .

Ο χώρος που φαίνετε στις φωτογραφίες είναι το μελισσοκομικό μου εργαστήριο (και όχι μόνο) στον Μαραθώνα ,προηγούμενες φορές έχει χωρέσει και είκοσι άτομα σε τραπέζι με καρέκλα , πιάτο , πιρούνι (πλαστικά) και ποτήρι .
Τι λέτε , μαζευόμαστε ένα Σάββατο να γνωριστούμε ,να μελισσοκουβεντιάσουμε (θα υπάρχει θέμα γύρω – γύρω ) να ψιλοφάμε και να πιούμε ένα κρασί ?
Μπορούμε βέβαια να συναντηθούμε και σε μια ταβέρνα ( λέω ARGENTINA) ή και οπουδήποτε αλλού φτάνει να βρεθούμε., παρακαλώ ξανά μηνύστεμε

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 23 ΧΡΟΝΙΑ

Καλοί μου φίλοι μελισσοκόμοι , γεια σας .

Τελευταία λόγο υποχρεώσεων έχω μια μικρή αποχή από την παρέα μας (από αναρτήσεις) αλλά όποτε μπορώ σας διαβάζω και ενημερώνομαι για τα επιτεύγματα σας.

Χτες, σε μια ταβερνούλα στην Πάχη Μεγάρων και μετά από μία σεμνή τελετή προς ¨τιμή¨ μας λίγο πιο μακριά , μαζευτήκαμε μια ομάδα ανθρώπων μετά από 23 χρόνια.

Πριν 23 χρόνια , παιδιά 16-17 χρονών τότε, ξεκινούσαμε μέσα από μια σχολή . Στην σχολή αυτή θητεύαμε για περίπου τρία χρόνια και μετά σκορπιστήκαμε .
Προλάβαμε να γνωριστούμε μεταξύ μας καλά και κρατήσαμε δεσμούς κάνοντας κουμπαριές , κανά δύο έγιναν μπατζανάκηδες και κανα δύο ακόμα γαμπροί και κουνιάδοι .
Ήμασταν παιδιά αμούστακα και βρεθήκαμε με μουσάκια , κοιλίτσες και καραφλίτσες , γυναίκες και παιδιά κοντά στα σαράντα μας . Η χαρά μας ήταν μεγάλη που ξαναβρεθήκαμε και σαν γνήσιοι Έλληνες πήγαμε για ένα κρασάκι .
Φαντάζεστε τι έγινε μεταξύ κρασιού , χταποδιού , γαρίδας και καλαμαριού ?

Στο τέλος είχαμε και αναμνηστική φωτογραφία , ανταλλαγή τηλεφώνων και υποσχέσεων να μην ξαναχαθούμε.

Το γνωστοποιώ γιατί το χάρηκα πολύ και ίσως κάποιοι από τους φίλους μου αυτούς, μπουν στο blog και θέλω να το δουν αναρτημένο .

ΛΥΠΑΜΑΙ

Εύχομαι από την καρδιά μου ο Θεός να χωρέσει στην αγκαλιά του τα παλικάρια που χάθηκαν προχτες με το ελικόπτερο του Στρατού Ξηράς στην Κυμη, και να δίνει κουράγιο στις οικογένειές τους ।

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΗ ΤΑ ΜΕΛΙΣΣΙΑ

Τον θυμάστε φίλοι μου ,τον ξάδερφο από το σόι της συζύγου , τον Γιώργη , που ενώ είχε δύο μελισσάκια κάποιο «παλικάρι» του πήρε το ένα και το άλλο το χωρίσαμε για να το πολλαπλασιάσουμε . Από τότε λοιπόν μέχρι και σήμερα ο Γιώργης έκανε το ένα μελισσάκι . . έξι παρακαλώ . Το ένα όμως έμεινε ορφανό και έγινε αρρενοτόκο και έτσι σήμερα το συνενώσαμε .

Εδώ και αρκετό καιρό ο Γιώργης ενεργεί μόνος του και μόνο όταν είναι σε αδιέξοδο ζητά την βοήθεια μου και τον χαίρομαι για αυτό . Έψαχνε να βρει ένα μέρος να βάλει τα μελισσάκια του ώστε να πάρει λίγο πευκόμελο και τα τοποθέτησε σε γνώριμο σε μένα μέρος που ποτέ όμως δεν το είχα ¨ εξετάσει ¨ μελισσοκομικά .

Όταν σήμερα πήγα να τον βοηθήσω με την συνένωση , τα έχασα όταν διαπίστωσα πως τα πεύκα γύρω από το σπίτι του παππού κοντά στην Λούτσα έσταζαν μέλι , προσπάθησα να φωτογραφίσω τις σταγόνες που πέφτουν ή τις μέλισσες πάνω στις σταγόνες αλλά μάταια , λίγο από βαμβακάδα μόνο.
( ζηλεύω την μηχανή σου Κώστα Κ.)

Η ΦΥΣΗ ΜΑΣ ΜΙΛΑ

Αφορμή για την σημερινή ανάρτηση είναι το δέος που προκλήθηκε μέσα μου, όταν αντίκρισα τις πιο κάτω εικόνες και συνειδητοποίησα την θέληση της φύσης για συνέχιση της ζωής , παρά το ότι εμείς την βιάζουμε και την καταστρέφουμε (την φύση) σε κάθε ευκαιρία .

Είναι σαν να μιλά η φύση και να μας ζητά , όχι βοήθεια να ριζώσει , μια ευκαιρία μόνο να της αφήσουμε να αναπτυχθεί .

ΤΡΥΓΟΣ ΑΛΛΟΥ ΕΙΔΟΥΣ

Πρωί πρωί με την δροσούλα κάτι παλικαράκια άνω των σαράντα βγαίνουν στο αμπέλι

Ο καλός θεός φρόντισε και η λίγη σοδιά μας, να είναι καθάρια σαν διαμάντι.

Το πρώτο φορτίο είναι έτοιμο να πάει στο πατητήρι

Το ξεφόρτωμα στο πατητήρι

Και η μάχη αρχίζει

Σκληρή μάχη παιδιά ! ! !

Με καλό αποτέλεσμα

Πολύ καλό αποτέλεσμα

Και αίσιο τέλος

Μπορεί ρε παιδιά στο τέλος της ημέρας να μην ορίζαμε την μέση μας αλλά άξιζε τον κόπο , τα βαρελάκια γέμισαν και θα χουμε πάλι και φέτος κρασάκι να πιούμε εμείς και οι φίλοι μας.
Οι μελοblogers μάλιστα στο τέλος του Οκτώβρη θα το δοκιμάσουν από τους πρώτους ! ! ! ( κάτι θέλει να πει ο συγγραφέας )

ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ Η ΧΟΛΗΣΤΕΡΙΝΗ

Όταν φτιάξαμε με την σύζυγο, το σπίτι που μένουμε τώρα , η αυλή η οποία αφήσαμε ήταν σχετικά μικρή για να χωρέσει και μια ψησταριά με ένα φουρνάκι και λίγο χώρο για εστίαση . Έτσι λοιπόν μετά από λίγα χρόνια πήραμε την άγουσα και ανεβήκαμε στην ταράτσα μας , εκεί αφού κάναμε ένα τοιχάκι (ένα μέτρο μέσα από το μπαλκόνι) για να ασφαλίσουμε παιδιά και εαυτούς βάλαμε ψησταριά , φουρνάκι ,πάγκο με νεροχύτη και μια πλήρης τουαλέτα (ίσως μελλοντικά κανένα δωματιάκι ?) .

Εκεί λοιπόν, ανά τακτά διαστήματα μέσα στο καλοκαιράκι ,μαζευόμαστε συγγενείς και φίλοι και όλοι μαζί θυσιάζουμε όπως τον αρχαίο καλό καιρό , προκειμένου να ξορκίσουμε την χοληστερίνη.

Γενική άποψη του χώρου.



Ειδική άποψη του θυσιαστηρίου , όπου το θυσιαζόμενο έμεινε μια νύχτα στο ψυγείο αλατοπιπερομένο , να μαλακώσει

Εδώ είναι το αγαπημένο μου φουρνάκι , που αφού καεί καλά και ασπρίσει

Εισάγετε το ερίφιο και για μισή περίπου ώρα σκεπάζετε με την γάστρα να μην αρπάξει

Από τα δυο χέρια που βλέπετε , διαφορετικά μεταξύ τους , κανένα δεν είναι δικό μου , εγώ βαστώ το ταψί με το φουρνόξυλο και κάτι τύποι με δικαιολογία την δοκιμή τρώνε τις τραγανές πατάτες .

ΚΑΛΟ ΧΕΙΜΩΝΑ

Φίλοι κι αδέρφια καλό χειμώνα και τα κεφάλια μέσα (σε μένα το λέω).

Στο διάστημα που πέρασε από την τελευταία μου ανάρτηση ο Μαραθώνας έγινε δύο φορές στόχος εμπρηστών , την τελευταία φορά μάλιστα ήμασταν σε μελισσοκομικό σεμινάριο υπό τον Σπύρο Σκαρέα.

Το παράξενο ήταν ότι οι εμπρησμοί έγιναν σε σημεία χωρίς οικοδομικό η άλλο ενδιαφέρον ( όχι τουλάχιστον ακόμα ).

Ενώ από καιρό σχεδιάζαμε οικογενειακά να κατέβουμε στα Χάνια για διακοπές , να δούμε την βαφτιστήρα μας , και τους φίλους μας τους μελισσοκόμους , η κύρια εργασία μου είχε άλλη γνώμη και μας έφερε άνω-κάτω τον σχεδιασμό.

Τελευταία ώρα βρήκαμε ξενοδοχείο στην Ζάκυνθο και πήγαμε για έξι ημέρες , οπού και περάσαμε πολύ καλά . Μπάνιο ,ηλιοθεραπεία , καλό φαί , ύπνος τα μεσημέρια και βόλτες το βράδι ήταν οι ασχολίες μας . Ξεκουραστήκαμε παιδιά .

Η πόλη από την Μπόχαλι

Μερικές φορές ένιωσα σαν Σεϊχής .

Τώρα όμως παλικάρια μου τα κεφάλια μέσα , στις λίγες ημέρες που μένουν ωσότου να πάω για δουλειά , σκέψης , στο μυαλό μου τριγυρίζουνε πολλές (μελισσοκομικές). Φτιάχνω τρέιλερ , στα πρότυπα του Σουηδού (θυμάστε ?) , αν πάει καλά , σύντομα θα σας το δείξω .

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ – ΚΑΙ ΕΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

Φέτος ο κύριος στόχος μου είναι να αυξήσω όσο είναι δυνατό το σύνολο των μελισσοσμηνών μου ,να μπορέσω δηλαδή να δημιουργήσω με τον ένα ή τον άλλο τρόπο παραφυάδες και από 50 – 55 μελίσσια που ξεχειμώνιασα να τα διπλασιάσω ή και λίγο παραπάνω .

Όλα τα παραπάνω θέλω να τα κάνω (όσο μπορώ) με νου και γνώση , ώστε ότι παραφυάδες που θα φτιάξω να είναι ικανές τουλάχιστον να ξεχειμωνιάσουν και αυτές με την σειρά τους , με τις λιγότερες απώλειες .Για τον σκοπό αυτόν λοιπόν επιστράτευσα όλους τους φίλους και γνωστούς μελισσοκόμους (τους έσπασα λίγο τα νεύρα ίσως) κυρίως μέσω διαδυκτίου και μάζεψα τις γνώσεις που θεωρούσα αρκετές για την επιχείρηση αυτή .

Τον καιρό αυτό λοιπόν , στην μέση της μελισσοκομικής χρονιάς , βλέπω πως η επιχείρηση «αύξηση μελισσοσμηνών» προχωρά καλά , να μην τα ματιάσω , καλύτερα από ότι περίμενα . Οι πρώτες παραφυάδες που έφτιαξα τον Μάρτη μαζεύουν έλατο , οι επόμενες που έφτιαξα με βασιλοτροφία είναι τώρα 7-8 πλαίσια σφιχτά και οι τελευταίες με βασιλοτροφία είναι 4-5 πλαίσια πάλι σφιχτά .

Οι παρακάτω φωτογραφίες είναι από την τελευταία επιθεώρηση και ήθελα να σας δείξω μέλι , γόνο , γύρη , από τις παραφυάδες αλλά με τις φωτό ούτε ταλέντο έχω ούτε μηχανή με καλή ανάλυση .

Θα ήθελα τελειώνοντας να πω ένα ευχαριστώ σε όσους νιώθω ότι με βοήθησαν σε αυτό μου το εγχείρημα και τα πάω καλά ως τώρα , τους γνωστούς Θεοδόση ,Αντώνη , Σπύρο Σκαρέα , Παπαβαγγέλη αλλά και όλους εσάς τους μελισσοblogαδες που με τον ένα ή άλλο τρόπο κάτι μαζεύω από αυτά που αναρτάτε .

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Αν μου το επιτρέψει ο Θεός και η κύρια δουλειά μου τον Αύγουστο θα κατέβω στα όμορφα Χανιά.