Παρασκευή 26 Οκτωβρίου 2012

Τέσσερα κυψελίδια σύζευξης σε κανονικό όροφο 10 πλαισίων

Πρώτα απ όλα να αναφερθώ κι εγώ στην συνένωση  των μελισσοκομιών Ραφήνας και Μαραθώνα.  Όπως γράφει κι ο Σπύρος : « Ο στόχος είναι να γίνει μία μεγαλύτερη  μελισσοκομική μονάδα, που θα κινείται στην περιοχή της Ανατολικής Αττικής το χειμώνα και την άνοιξη, και στη συνέχεια θα ταξιδεύει σε Βοιωτία και Εύβοια . Θα παράγει μέλι, γύρη και βασιλικό πολτό, μελίσσια και παραφυάδες. Κάποια μελίσσια θα είναι σταθερά και θα εξυπηρετούν εκπαιδευτικούς και πειραματικούς σκοπούς. Αυτό το μόνιμο μικρότερο μελισσοκομείο σκεφτόμαστε να είναι επισκέψιμο τα Σαββατοκύριακα για όσους νέους φίλους θέλουν να ασχοληθούν με τη μελισσοκομία και να έχουν μία πρώτη επαφή με τις μέλισσες» .
Με τον Σπύρο γνωριστήκαμε πριν πέντε – έξι χρόνια,  στα πρώτα  μελισσοκομικά μου βήματα , όταν μετά από ένα τηλεφώνημα μου , ήρθε και μου έδειξε με υπομονή και επιμονή σε έναν άγνωστο έως τότε τύπο, πώς να εμβολιάζω με το βελονάκι και όλη την διαδικασία ώστε να παράγω τις δικές μου βασιλοπούλες  . Από τότε δέσαμε .
Εγω θα πρόσθετα στα λόγια του Σπύρου πως : ( αν το δούμε σαν συνένωση μελισσιών ) δεν πρόκειται για συνένωση δύο αδυνάτων μελισσιών προκειμένου να σωθούν και να βγάλουν το χειμώνα  αλλά για συνένωση δύο  δυνατών μελισσιών που πάνε στην ανθοφορία και ……..βγαίνει ένα πολύ καλό αποτέλεσμα .

             Και τώρα πίσω  στις κατασκευές  που ίσως να σας ενδιαφέρουν και περισσότερο . 
Πριν αρκετό καιρό είδα ένα βιντεάκι  του Νίκου Βασιλειάδη στο διαδίκτυο , μια πολύ καλή δουλειά στο πνεύμα που διακατέχει  κι εμένα  .
Δεν το γνωρίζω το παλικάρι , μπράβο του όμως και για την κατασκευή αλλά και για την δημοσιοποίηση της .Προσπάθησα λοιπόν να τον αντιγράψω τον Νίκο βάζοντας κι εγώ την δική μου ¨πινελιά¨ στην κατασκευή , την οποία θα εξηγήσω για να την φτιάξετε ή να την βελτιώσετε κι εσείς ακόμα περισσότερο.
Να ξεκινήσω από την βάση  την οποία χωρίζω σε  τέσσερα διαμερίσματα με την δική του είσοδο – έξοδο το κάθε ένα 






Στην βάση θα προσθέσω τον όροφο , έναν όροφο κοινό που προηγουμένως έχω χαράξει στο μέσο της κάθε πλευράς του από την μια άκρη έως την άλλη  μια σχισμή βάθους πέντε χιλιοστών.





 Τώρα ,κατά το πλάτος  του ορόφου (37,5 εσωτερικά), θα τοποθετήσω ένα χώρισμα με πατούρα- κυρηθροφορέα  για τα πλαίσια (πλαίσια χρησιμοποιώ αυτά που χρησιμοποιώ και στις εξάρες κυψέλες), οι φωτογραφίες μιλούν καλύτερα από εμένα.






 Το χώρισμα αυτό είναι χωρισμένο στην μέση με μια πατούρα κι αυτό (κόκκινη μολυβιά) και στην άκρη του έχει (πώς να το πω , εξούρα? Από το πατούρα ) κάτι για να μπει και να συρθεί στις απέναντι σχισμές του ορόφου . Για άλλη μια φορά θα σας το πουν καλύτερα οι φωτογραφίες.











                        Το καταλάβαμε ?? τσακάλιααααα , μεγάλη ανακάλυψη η φωτογραφία.
Χωρίσαμε τον όροφο στην μέση, πάμε τώρα να τον χωρίσουμε στα τέσσερα τοποθετώντας στις ελεύθερες έως τώρα σχισμές  κατά μήκος του ορόφου και του χωρίσματος δύο ακόμα χωρίσματα από ψιλό κόντρα – πλακέ .






Τελειώσαμε,  αυτό ήταν, βάζουμε τα πλαίσια μέσα (πέντε αυτή την φορά)  και  τους αυτόνομους τροφοδότες (που δεν έχω τελειώσει ακόμα) και φύγαμε .





Αυτό που έχω διαπιστώσει σχετικά με τα κυψελίδια σύζευξης είναι πως στην διάρκεια του μελισσοκομικού  έτους  χρειάζονται  συχνά συνενώσεις  και χωρίσματα αλλά θα πρέπει να  βγάλουν και τον χειμώνα ( το ιδανικό) γι αυτό και τέτοιου πνεύματος κατασκευές (που παίρνουν πολλές μορφές ) πιστεύω και πάλι πως είναι χρήσιμες .  Είναι κρίμα να φτιάξεις κάτι ή να αγοράσεις κάτι για να το χρησιμοποιείς μερικό διάστημα του μελισσοκομικού έτους.
Να σας πω και λίγα λόγια για τα πορτάκια , κάπου τα πρωτοείδα ειλικρινά δεν θυμάμαι ποιός τα είχε κατασκευάσει  , τα χρησιμοποιώ πολύ στις μικρές κυψέλες και τα κυψελίδια γιατί  ρυθμίζονται όπως θέλουμε εμείς και δεν φεύγουν από το σώμα της κυψέλης  (δεν είναι ανάγκη , ειδικά στα κυψελίδια) για να τα ψάχνουμε.





                                                      Καλό μελοφθινόπωρο φίλοι.   

Παρασκευή 19 Οκτωβρίου 2012

Τριπλοκυψελίδιο σε εξαράκι.

 Σε προηγούμενη ανάρτηση είχα αναφέρει πως κατασκεύασα και δοκίμαζα τα μικρά κυψελάκια που αναφέρει ο Βαγγέλης ο Στεφανής στο δεύτερο DVD του.


Τα μικρά αυτά κυψελάκια λοιπόν είχαν πολύ επιτυχία στην γονιμοποίηση των βασιλισσών αλλά και στην διαβίωση του μικρού σμήνους . Προηγούμενες απόπειρες μου με την μετατροπή κανονικών κυψελών σε τρία κυψελίδια των τριών κανονικών πλαισίων δεν είχαν αίσιο τέλος (ίσως να φταίνε οι χειρισμοί μου) . Σίγουρα μεγάλο ρόλο στην επιβίωση των μικρών αυτών σμηνών έχουν τα μικρά πλαίσια που κρατούν τον πληθυσμό μαζεμένο σε μικρή επιφάνια τριών ή και έξι πλαισίων. Με αφορμή αυτό , έφτιαξα και ‘’δούλεψα’’ για πρώτη φορά τις κυψέλες έξι πλαισίων , πολύ αξιόλογο κι αυτό το εργαλείο , με την δική του-της κουλτούρα που μπορεί στα χέρια μας να πάρει πολλές μορφές.
Εγώ σήμερα και στα δύο μελισσοκομεία μου έχω τις εξάρες κυψέλες σε ‘’λειτουργία’’ , άλλες σαν κυψέλες των έξι κανονικών πλαισίων κι άλλες σαν κυψέλες δώδεκα μικρών πλαισίων.  









  ¨Κυψέλη με δώδεκα μικρά πλαίσια¨ σκέφτηκα ,¨κι αν τα χωρίσω ανά τέσσερα πλαίσια ?¨ και το έκανα , δείτε πως : 






Η φωτογράφηση έγινε στα στούντιο ¨εργαστήριο στον Μαραθώνα¨ και χρησιμοποιήθηκε κάθε μέσω για να κρύψει τον ήλιο και την ακαταστασία που επικρατεί εκεί.






 Το κάθε διαμέρισμα στεγάζετε με την δική του ταΐστρα για αυτονομία και για να μην ενοχλούνται οι γείτονες, μπορεί όμως να χρησιμοποιείτε και ταίστρα πλαίσιο αν χρειαστεί να στριμωχτεί το σμήνος  . 

Έχει βέβαια  και την δική του πορτούλα , σε διαφορετική πλευρά  της κυψέλης και φτιαγμένη έτσι ώστε να μην φεύγει από την θέση της αλλά να μπορεί όμως να μεγαλώνει ή να μικραίνει ανάλογα τις επιθυμίες .




Τωρα διαπιστώνω πως δεν έχω φωτογραφία του κυρηθροφορέα  στον οποίο ακουμπούν τα μικρά πλαίσια και στηρίζετε με δυό καρφάκια στο πλάι της κυψέλης , την έκανα πάλι.






 Αυτό με το ¨καπάκι-στέγη¨ ήθελα καιρό να το κάνω, δεν βοηθά στο φόρτωμα αλλά δίνει ένα χαρακτήρα στο εξαράκι , ε?





  Καλό μελοφθινόπωρο παιδιά  (το διάβασα σε σχόλιο στο μελιΣάκη και μου άρεσε).



Πέμπτη 2 Αυγούστου 2012

Τρύγος ανασύνταξης


Όπως θα έχετε μάθει, από αναρτήσεις άλλων  ‘’πληγέντων ‘’ φίλων, το έργο με τις δηλητηριάσεις μελισσιών ξαναπαίζεται στην Ανατολική Αττική .

Ευτυχώς φέτος ήμασταν υποψιασμένοι  και οι περισσότεροι φύγαμε έγκαιρα  μακριά με τις λιγότερες δυνατές απώλειες .

Τα μελισσάκια μου, μετά από έλατο – θυμάρι – καστανιά – παραγωγή βασιλικού πολτού (σε τέσσερις  γωνιές της νοτίου και κεντρικής Ελλάδας που υποφέρει )  , βρίσκονται στον κάμπο της Βοιωτίας και ανασυντάσσονται για να προωθηθούν (που τα βρίσκω και τα γράφω ??) στο  Β΄ βάρεμα του πεύκου.

 Με αφορμή την ανασύνταξη  , την Δευτέρα πήγα με τον φίλο μου τον Κυριάκο και πήραμε ότι πλαίσιο με μέλι ή χωρίς μέλι περίσσευε από τα μελισσάκια , με σκοπό να τα σφίξουμε γιά το πεύκο, όπως μας είπε ο Σπύρος ο Σκαρέας στα πρόσφατα σεμινάρια που έκανε ο Σύλλογος μας ο Κηφήνας στην Νέα Μάκρη . 





Τα πλαίσια αυτά ήταν αυτά που στους προηγούμενους τρύγους είχαμε αφήσει παραπάνω από ότι έπρεπε στα μελίσσια  με την κρυφή ελπίδα ( που πεθαίνει τελευταία αλλά πάντα σχεδόν την βρίσκουμε νεκρή) μήπως και χρειαστούν αν συνεχίζονταν η μελιτοέκκριση ή νεκταροέκκριση .




Ελάχιστο έλατο , λίγο όψιμο θυμάρι και καστανόμελο που δεν τρυγήθηκε πριν,  ήταν ο καρπός της ‘’σούμας’’ . Σήμερα το πρωί , δύο μέρες μετά τον τρύγο , πήγα με πολύ περιέργεια να δω τι έκανα αναμιγνύοντας ανθόμελο και  μελίτωμα , το γλυκό έλατο και θυμάρι με την πικρή καστανιά . 

Το αποτέλεσμα με εξέπληξε ευχάριστα , έχω ένα γλυκό μέλι που στο τέλος αφήνει στο στόμα μια πικρή (όχι άσκημη ) ιδιαίτερη γεύση .Το μέλι αυτό προορίζετε για φίλους και γνωστούς γιατί   : 1ον  δεν είναι πολύ και  2ον  τι όνομα να του δώσω , θα αρέσει σε όσους κληθούν να το πληρώσουν .

Για τους πιστούς πελάτες μου βέβαια,  έχω μέχρι τώρα εξαιρετικό ανθόμελο και φίνο θυμαρίσιο μέλι.

Καλές διακοπές ή τουλάχιστον καλή ξεκούραση φίλοι.     

Κυριακή 15 Ιουλίου 2012

Εκπαίδευση μελισσοκόμων στην Σαλαμίνα



Mε το όμορφο νησί της Σαλαμίνας με συνδέουν από πολλά χρόνια ισχυροί δεσμοί  φιλίας , μια η κοινή ιστορία των δύο τόπων Μαραθώνας – Σαλαμίνα , μια το ότι πέρασα εκεί  δεκαεπτά χρόνια από τον εργασιακό μου βίο , το νησί το γνωρίζω και το αισθάνομαι λίγο – πολύ και δικό μου .  Στα ταβερνάκια και τα ουζερί του  πρέπει να έχω γευτεί μαζί με ντόπιους φίλους  κανα δυό κοπάδια  χταποδάκια και σαρδέλες .

Το νησί έχει Μελισσοκομικό Σύλλογο  που το 30% με 40% των μελών του είναι προσωπικοί μου φίλοι πριν ακόμα ασχοληθούμε με την μελισσοκομία , ενώ το υπόλοιπο  % των μελών του θα γίνουν φίλοι μου τα επόμενα χρόνια.

 Ο Μελισσοκομικός Σύλλογος  λοιπόν οργανώνει σεμινάριο που θα γίνει στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αμπελακίων και είναι ανοικτό να συμμετέχουν σε αυτό και μελισσοκόμοι  ή φίλοι της μέλισσας από όλες τις γύρω περιοχές . (Πειραιάς , Αίγινα , Μέγαρα , Αθήνα ,Ελευσίνα κλπ.)

Μου έστειλαν και την ακόλουθη ανακοίνωση .


Μελισσοκομικός Συνεταιρισμός Σαλαμίνας-Αίγινας
Σαλαμίνα
Ολύμπου 6
TK 18900





                             






                                          


Θέμα: «Εκπαιδεύσεις Μελισσοκόμων 2012»
Πρόγραμμα της ταχύρυθμης εκπαίδευσης μελισσοκόμων, που διοργανώνουμε για το έτος 2012
Ημερομηνία
Θεματολογία
Εκπαιδευτής
18/7/2012
Ώρα: 16.00 – 21:00
(5 ώρες)
Μελισσοκομικοί χειρισμοί  εξοπλισμός
-Μέθοδοι σύλληψης αφεσμών και εγκατάστασης στις κυψέλες.
-Μέθοδοι δημιουργίας παραφυάδων.
-Μέθοδοι συνένωσης μελισσοσμηνών.
-Μέθοδοι μετάγγισης.
-Μεθοδολογία επιθεωρήσεων.

Κάψης Άγγελος
Γεωπόνος
19/7/2012
Ώρα: 16.00 – 21:00
(5 ώρες)
Μεταχείριση μελισσών κατά την διάρκεια του έτους – τροφοδοσία
-Τροφοδοσία και παρασκευή υλικών τροφοδοσίας
-Προετοιμασία για διαχείμαση.
-Μεθοδολογία μελισσοκομικών χειρισμών φθινοπώρου, χειμώνα, άνοιξης και καλοκαιριού.
-Μέθοδοι εντατικής εκμετάλλευσης μελισσοσμηνών.
- Πρακτικοί χειρισμοί βιολογικής μελισσοκομίας.


Κάψης Άγγελος
Γεωπόνος
20/7/2012
Ώρα: 16.00 – 21:00
(5 ώρες)
Εχθροί & ασθένειες Μελισσών
-Σημαντικότεροι εχθροί και ασθένειες μελισσοσμηνών.
-Μέτρα πρόληψης και υγιεινής
-Καταπολέμηση των παθήσεων των μελισσών
-Κώδικες  ορθής  χρήσης σκευασμάτων. Υπολειματικότητα.


Κάψης Άγγελος
Γεωπόνος


Ο ΝΟΜΙΜΟΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ 
του Μελισσοκομικού Συνεταιρισμού Σαλαμίνας- Αίγινας
  Κανάκης Αντώνης



Δευτέρα 25 Ιουνίου 2012

Πρώτη φορά στις καστανιές



Πριν από κανα μήνα περίπου , του Αγ. Κωνσταντίνου , με πήρε τηλέφωνο να μου ευχηθεί για την ονομαστική μου εορτή  ο κυρ Αντώνης  από την Σαλαμίνα ( το κυρ είναι respect  που λέμε στο χωριό μου ). Αφού είπαμε τα εορταστικά περάσαμε στα μελισσοκομικά και του ανέφερα πως είχα καμιά τριανταριά μελίσσια , δυναμικότητας  4 έως 8 πλαισίων  που δεν ήξερα τι να τα κάνω , που να τα πάω . Τα δυόροφα ήταν ήδη στον έλατο και περίπου 16 - 18 δούλευαν για τον βασιλικό πολτό. Έπρεπε όμως τα νεαρά μελίσσια αυτά να φύγουν από την Αττική  για τον φόβο της επανάληψης των περσινών δηλητηριάσεων  ( φυσάω και το γιαούρτη τώρα ).

-          Στην καστανιά ,μου λέει ο κυρ Αντώνης .
-          Που να πάω , δεν ξέρω , τι τόπος είναι αυτός ,δεν έχω ξαναπάει …..
-          Είσαι καλά, μου λέει, μαζί μου θα έρθεις , όπου πάω εγώ κι εσύ.

Δεν το ακούς συχνά  αυτό , και χάρηκα διπλά , μια γιατί θα είχα κάπου να πάω τα μικρά κορίτσια και μια γιατί ο κυρ Αντώνης προσφέρθηκε να με  φιλοξενήσει σε πείσμα της κρυπτοσύνης  των περισσοτέρων μας .






 Για την καστανιά και την ανθοφορία της γνωρίζω ελάχιστα , θα μάθω όμως και θα αναφερθώ  με νεότερο , τα μελίσσια όμως που είδα στην τελευταία επίσκεψη μου είναι αγνώριστα , δουλεύουν πολύ – έχουν αυξηθεί οι γόνοι – βάζουν και μέλια , καμιά δεκαριά θέλουν όροφο στην επόμενη επίσκεψη . Αυτά δεν θα γίνονταν αν τα κρατούσα κοντά μου , ούτε και με την καλύτερη τροφοδότηση.







 Τελευταία αναφορά στον κυρ Αντώνη που λέει πως η καλύτερη τροφή είναι το πετρέλαιο      ( των μετακινήσεων για φυσική τροφή )  , ένα μεγάλο ευχαριστώ στον κυρ Αντώνη.


Όλο το ανωτέρω κείμενο δεν γράφτηκε για να πω ευχαριστώ , εγώ το ευχαριστώ το είπα προ πολλού αντρίκια και σεμνά ( και αρκετά έχω πει τελευταία ), γράφτηκε για να παραδειγματιστούμε όλοι μας (νομίζω ταπεινά ) για το πώς πρέπει να δουλεύουμε ομαδικά.

Και πάλι πίσω στις καστανιές ( μετά τις βυσσινιές)  με φωτογραφίες 




 Είναι πολλές οι φορές που είπα : που είσαι ρε Κουτσούκο με την φωτομηχανή σου.









                                                                    Και ρείκια 



                                                       Και το παλαιό με το νέο μαζί
 

Έβαλα και το δάχτυλο στο μέλι βέβαια .






                                                               Καλή συνέχεια φίλοι. 

Πέμπτη 14 Ιουνίου 2012

Παθήματα και Ευχαριστήρια Νο 2


Μπορεί να γίνομαι γραφικός καμιά φορά , αλλά όταν αισθάνομαι ευγνωμοσύνη για κάποιον ή για κάτι (που αφορά τον μελισσοκομικό μας κόσμο) θέλω να το γνωστοποιώ .
Ταυτόχρονα βέβαια γνωστοποιώ και τα παθήματα – κουταμάρες που κάνω αλλά δεν ντρέπομαι καθόλου , ίσως μάλιστα δημοσιοποιώντας τα , να προλάβουν κάποιοι να μην τα επαναλάβουν.
Και πάμε …. Πέρσι αγόρασα ένα πλήρες σετ της easy queen από τον παπαΒαγγέλη τον Καρακάση και για πρώτη φορά άρχισα να παράγω βασιλικό πολτό μεθοδικά και καθημερινά . Στην αρχή είχε λίγο ζόρι μέχρι να συνηθίσει η βασίλισσα τον εγκλωβισμό της  και να αρχίσει να γεννά κανονικά , μετά από λίγο όμως συνήθισε αυτή , προσαρμόστηκα κι εγώ  και έβγαζα 30 -40 -45 γραμμάρια β. πολτού καθημερινά .
Είδα τις αδυναμίες μου , ζάλισα και τον φίλο μας τον Θεοδόση με ερωτήσεις  για να βελτιωθώ και … αποφάσισα να ξεκινήσω φέτος ξανά την παραγωγή β. πολτού με πιο πολλά μελίσσια ώστε να έχω και καλύτερες αποδώσεις .

Δεν ρώτησα τον ξενοδόχο !!

Διάλεξα ένα μελίσσι δυνατό , όχι επιθετικό , με πολύ πληθυσμό, με  νέα και δοκιμασμένη στην γέννα βασίλισσα , στο οποίο θα εγκλώβιζα την βασίλισσα και κάθε ημέρα θα της άλλαζα κλουβί για να παίρνω προνύμφες τεσσάρων ημερών (κάθε μέρα)που θα εμβολίαζα στα ορφανά μελίσσια κλπ κλπ.

Το έκανα ….. το μελίσσι έγινε θηρίο ανήμερο , δεν με άφηνα να πλησιάσω στο  μελισσοκομείο…  άλλαξε συμπεριφορά , αφού το πλησίαζα με πανοπλία και άλλαζα θέση στην βασίλισσα , βεβαιωνόμουν πως είχε γεννήσει σε όλη την συσκευή – την τέταρτη μέρα που θα έπαιρνα προνύμφες  έβρισκα στην συσκευή  ….. τα πάντα όλα , αυγά και προνύμφες όλων των ηλικιών . Οι μέλισσες άλλαζαν θέση στα αυγά ……  η παραγωγή 5 , 7 γραμμάρια και πολύ λέω.

 Τα νεύρα μου ? δεν λέω , το κεφάλι από το ξύσιμο ? δε λέω , το έχετε δει οι περισσότεροι κι από κοντά.

 Ξεχνώ να αναφέρω πως ο λεγάμενος είχα βάλει στο μελίσσι τις πέντε συσκευές μαζί με τα πλαστικά διάφανα προστατευτικά τους  ( το μέγα λάθος ).
Τηλέφωνα σε Θεοδόση και παπαΒαγγέλη και ώρες συζητήσεων όπου δεν ανέφερα τα πλαστικά διάφανα προστατευτικά γιατί το θεωρούσα δεδομένο πως έτσι πρέπει.
   
Αλλάζω μελίσσι , τα ίδια…. και το προηγούμενο έγινε αρνάκι , πήγα να σκάσω , μέχρι και χαρτοταινία έβαλα στα διάφανα προστατευτικά για να αποτρέψω την μεταφορά των αυγών . Η υπόθεση είχε φτάσει στο απροχώρητο ή θα υπέκυπτε το μελίσσι ή θα το πέταγα στο ποτάμι  .

 Ο βλάξ αντι να ακολουθήσω – φροντίσω την θέληση του μελισσιού και την φυσιολογία του όπως πρεσβεύω , πήγα να αναμετρηθώ μαζί του. Είχα και 15 μελίσσια να περιμένουν αυτό το ένα . Απελπίστηκα , κουράστηκα , βαρέθηκα .
Παίρνω για τελευταία φορά τον Θεοδόση να του πω πως τα παρατάω , δεν απαντά και παίρνω τον παπαΒαγγέλη να του πώ τα ίδια . Το σηκώνει ο ίδιος το τηλέφωνο , του λέω πως σκέπτομαι να τα παρατήσω.
 Με την ήρεμη και γαλήνια φωνή του με έβαλε να του εξιστορήσω το τι είχα κάνει μέχρι τότε βήμα βήμα, όταν φτάσαμε στο επίμαχο σημείο με τα πλαστικά διάφανα προστατευτικά μου εξήγησε χωρίς να με μαλώσει (όπως θα έκανα εγώ ) πως είχα κάνει τις συσκευές αφιλόξενες και ξένο σώμα για το μελίσσι , όταν του είπα και για την χαρτοταινία ….  δεν κρατήθηκε άλλο ο άνθρωπος φαντάζομαι πως από μέσα του θα γελούσε. Είδε την κλήση ο Θεοδόσης και με παίρνει να δει πως τα πάω ( τους είχα αγχώσει όλους), του λέω τι είπαμε με τον παπαΒαγγέλη και ….δεν λέω άλλα.
Πρώτο λάθος , δεν ακολούθησα το μελίσσι και δεν έλεγα όλη την ιστορία σωστά σε αυτούς που στράφηκα για βοήθεια
Δεύτερο λάθος , πήγα να τα βάλω με το μελίσσι , πήγα με τσαμπουκά , ή εγώ ή αυτό , και έχασα.
Μετά από αυτή την πολυήμερη περιπέτεια όλα, και όταν λέω όλα εννοώ όλα  ( από διαφήμιση είναι αυτό) πάνε μια χαρά, έχω και πειστήρια.





Ευχαριστώ πολύ τους φίλους μου Θεοδόση Κατσαρό και πατέρα Βαγγέλη Καρακάση για την υπομονή και την αμέριστη βοήθεια που μου προσέφεραν.

Ακολουθούν φωτογραφίες από διάφορες περιπέτειες μου .